ายกับเขาหลายครา ถึงตอนนี้เขาไม่ถือโทษโกรธเคือง ก็ถือว่าเป็น “ผู้วิเศษ” แล้ว หากเปลี่ยนเป็นนาง นางคงไม่มีวันให้อภัยใครที่เคยทำร้ายตนเองแต่เยาว์วัยแม้หลินถิงจะรู้ว่าเรื่องเหล่านั้นเกิดจากนางก่อนตื่นรู้ และเป็นไปตามเส้นเรื่องเดิมของนิยาย ทว่าต้วนหลิงมิอาจรู้ความจริงนี้ได้ ในดวงตาของเขา หลินถิงเมื่อวัยเยาว์มีแต่เจตนาจะวางแผนร้ายต่อเขา เช่นนั้น……เขาจะรักนางได้อย่างไรกัน?หลินถิงพิจารณาอย่างจริงจัง นางไม่เคยมีคู่รักมาก่อน เพื่อนในยุคปัจจุบันมักบอกว่านางฉลาดในเรื่องของคนอื่นแต่กลับซื่อบื้อในเรื่องหัวใจของตนเอง สมัยมัธยมเคยมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งมักมาหานาง ถามการบ้านบ่อย ซื้อของกินให้นางคิดว่าเขาแค่รักการเรียน ซื้อของให้เป็น “ค่าเรียนพิเศษ” ด้วยซ้ำ จนกระทั่งเพื่อนเตือนว่านั่นแหละคือคนที่ชอบนางนางยังไม่เชื่อ จนกระทั่งเขาเอ่ยปากสารภาพ……แล้วกับต้วนหลิงนั้น……ความสัมพันธ์ของทั้งสองซับซ้อนกว่า แม้จะมีเหตุการณ์ที่ใกล้ชิดหลายหน แต่ล้วนเป็นเหตุสุดวิสัย เช่นอาการป่วยที่ริมสระน้ำ หรือดื่มชาใส่ยาในหอหมิงเยว่ เหตุการณ์เหล่านั้นไม่มีสักคราที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกพึงใจเลยสักนิดคิดไปคิดมา หลินถิงก็ยิ่งมั่นใจว่า ไม่น่าเป็นไปได้เลยที่เขาจะชอบนาง แต่พอเห็นแววตานิ่งสงบของต้วนหลิงในตอนนี้ นางก็อดลังเลในใจไม่ได้……นางเป็นคนประเภทที่ถ้ามีคำถามก็ต้องหาคำตอบให้ได้ และตอนนี้ก็เช่นกัน พอได้จุมพิตเขาหลายครั้งเข้า ความกล้า