หม่” เขากล่าวเรียบๆ “ข้าป่วยเป็นโรคประหลาดบางอย่าง ต้องทำร้ายตนเองถึงจะระงับอาการได้ ปล่อยไว้อย่างนี้ก็ไม่เป็นไร”“โรคอะไรถึงต้องทำร้ายตัวเอง?” หลินถิงไม่เคยได้ยินเรื่องเช่นนี้มาก่อน ในจดหมายที่ต้วนซินหนิงเคยเขียนถึงนางก็ไม่เคยกล่าวถึงว่าต้วนหลิงป่วยด้วยโรคใดต้วนหลิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงเบา “โรคประหลาดอย่างหนึ่งเท่านั้นเอง”เขาค่อยๆ คลายมือที่จับนางไว้ออกอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวแรงเกินไปจะทำให้นางเจ็บ
