ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว จินอันไจ้เบิกตากว้างอย่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้า ด้วยไม่อยากให้เกิดช่องโหว่จนพังงาน คำสั่งที่ต้องทำให้สำเร็จเพื่อเงินหกร้อยตำลึง หลินถิงจึงทุ่มสุดตัว ไม่ไว้หน้าใครเลยจริงๆ เขาเองยังรู้สึกละอายใจในความกล้าแบบนั้นหลินถิงไม่อาจใส่ใจสายตาของผู้คนรอบข้าง ยังคงพยายามจูบต้วนหลิงอย่างแน่วแน่ พลางนับในใจอย่างเงียบงันเมื่อบุกโจมตีสำเร็จแล้ว นางย่อมต้องทุ่มเทเต็มกำลัง เพื่อให้ภารกิจสำเร็จสายลมเย็นเฉื่อยพัดผ่าน ปลายจมูกนางอวลไปด้วยกลิ่นสุราที่เข้มข้น มือที่ปิดดวงตาของต้วนหลิงเริ่มมีเหงื่อผุดออกมา ผิวหนังที่แนบชิดกันเกิดความรู้สึกเสียดสีอ่อนๆ กระโปรงบางพลิ้วของนางทับอยู่บนชุดเฟยอวี้ฝูสีแดงสดของเขาผ้าสีน้ำเงินกับแดงทับซ้อนกัน พริ้วไหวอยู่ในสายลมกระดิ่งเล็กๆ ที่ห้อยอยู่ที่เอวของนาง บ้างก็ชนกับดาบซิ่วชุนที่เอวของเขา เสียงดัง “เต๊ง เต๊ง เต๊ง” เบาๆ ไร้จังหวะแต่กลับฟังแล้วน่ารื่นรมย์เรือนหลังของจวนเหลียงอ๋องตกอยู่ในความเงียบงันเพราะจูบที่ไม่ทันตั้งตัวนี้ ดวงตาของต้วนหลิงถูกปิดมิด เขาจมอยู่ในความมืด ความรู้สึกจึงเฉียบคมขึ้น ริมฝีปากที่ไม่คุ้นเคยบดเบียดนุ่มนวล กลิ่นสุราจางๆ แทรกซึมเข้ามา ลิ้นของนางแตะผ่านเขาโดยไม่ตั้งใจกลิ่นเหล้ารุนแรงนัก เพียงแค่ได้กลิ่นก็แทบเมาหมดสติ ขนตาของต้วนหลิงไหวเล็กน้อย ทว่าในวินาทีนั้นเอง เขากลับออกแรงผลักหลินถิงอย่างรุนแรง เขาเบิกตาแดงเรื่อจากฤทธิ์สุรา
