ยามราตรีค่อยๆ จางหาย หมอกยามเช้าลอยอ้อยอิ่ง ยังไม่ทันถึงยามเหม่า ฟ้ายังสลัว แต่บนถนนกลับมีพ่อค้าแม่ค้านับไม่ถ้วนออกมาตั้งแผงขายของแล้ว ความพลุกพล่านของผู้คนช่วยขับไล่ความเงียบเหงาที่หลงเหลือจากเมื่อคืนให้จางหายไปสิ้นเมื่อมีพ่อค้า ย่อมต้องมีลูกค้า เสียงต่อรองราคาดังระงมไปทั่วตลาดเช้า ร่างบางของเด็กหนุ่มผู้หนึ่งมัดผมหางม้าสูง เดินฝ่าฝูงชนที่คลาคล่ำในตรอกซอกซอย เงาร่างที่บอบบางไหววูบไปมา ริ้วผ้าไหมสีส้มพริ้วไหวตามลมหากมองจากด้านหลัง อาจเห็นว่าเป็นเด็กหนุ่มร่างผอมบาง แต่หากได้เห็นหน้าตรงแล้ว จะรู้ทันทีว่านางคือเด็กสาวแสนสวยผู้หนึ่งที่ปลอมตัวเป็นชายแม้หลินถิงจะมีภารกิจต้องไปจุมพิตต้วนหลิง แต่ก็ใช่ว่านางจะทอดทิ้งกิจการหอหนังสือได้ ภารกิจต้องทำให้ลุล่วงเงินทองก็ต้องหาให้ครบวันนี้นางตื่นเช้าเพราะต้องมาจัดการธุระที่หอหนังสือ หลังปลอมตัวเป็นชายและสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าแล้วการไม่ให้ใครเห็นหน้าก็ช่วยกลบเกลื่อนเพศของนางได้ระดับหนึ่ง เพียงแต่นางไม่ค่อยแต่งตัวเป็นชายบ่อยนัก ทั้งหมดแล้วแต่ใจนางจะอยากทำงานวันนี้เป็นงานที่รับไว้ก่อนที่ชายหนุ่มจะออกจากเมืองหลวงไปยังซูโจว ไม่อาจถอนตัวได้ เพราะนางไม่อยากเสียเงิน “ค่าผิดสัญญา”สิ่งที่ล่อตาล่อใจนางที่สุดก็คือ เมื่อเสร็จสิ้นการซื้อขาย จะได้เงินถึงหนึ่งร้อยตำลึงเงินหลินถิงมาถึงหอหนังสืออย่างคล่องแคล่ว สวมหน้ากากให้เรียบร้อย แล้วนั่งบนบันไดไม้หน้าชั้นหนังสือ
