แล้ว”เสี่ยวอวี่เยาเยาพูดอย่างสุภาพ แต่น ้าเสียงชวนให้ทุกคนรู้สึกอึดอัด คนในห้องรู้สึกเหมือนถูกแข่แข็ง เว่ยเว่ยเข้าใจความหมายในน ้าเสียงของหล่อน เว่ยเว่ยใช่จะต่อปากต่อคำกับคนไม่เป็น แต่เธอไม่อยากใช้มันในตอนนี้ ดังนั้นเธอจึงยิ้ม และค่อยๆปัดแรงกดดันที่ส่งมาทิ้งไป: “ยินดีที่ได้พบเธอ”ชายหนุ่มข้างๆเธอเปิดปากอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็กล้ามองสำรวจเว่ยเว่ยอย่างเปิดเผย: “ฉัน ฉันคือเจิ้นซุยอู๋เซียง”อีกด้านของเจิ้นซุยอู๋เซียง ผู้หญิงสองคนสบตากันเลิ่กลั่กก่อนจะพูดอย่างลังเลว่า: “เสี่ยวหยูชิงชิง”“เสี่ยวหยูเหมียนเหมียน”
Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 341หลังการแนะนำตัว ทุกคนมองสลับไปมาระหว่างเว่ยเว่ย เจิ้นซุยอู๋เซียงและเสี่ยวอวี่เยาเยา จนกระทั่งเสี่ยวอวี่เยาเยาแสดงทีท่าไม่พอใจอย่างโจ่งแจ้ง พวกเขาจึงพยายามรักษามรรยาทเจิ้นซุยอู๋เซียงยืนขึ้นและเรียกบริกร เขาสั่งไวน์แดงราคาแพงสองสามขวดและพูดอย่างอวดโอ่ว่า: “ฉันเป็นเจ้ามือเอง ทุกคนเต็มที่เลยนะ”“มันแพงเกินไป”“เจิ้นซุย เธอนี่รวยชะมัด”ทุกคนช็อคกับราคาของไวน์จางเทียนเซี่ยยิ้มและพูดว่า: “ถ้าเจิ้นซุยไม่เลี้ยง พวกเราคงไม่มีโอกาสได้ลิ้มลอง ทุกจานบนโต๊ะราคาสามหลักทั้งนั้น”เสี่ยวอวี่เยาเยายิ้มน้อยๆ: “ฉันเป็นคนแนะนำ แน่นอนว่าเขาต้องเป็นคนจ่าย”เตี๋ยเม่งมองท่าทางประกาศความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของหล่อน ใจนึงรู้สึกขำ แต่อีกใจรู้สึกหมั่นไส้ เธอจึงจงใจหันไปหาเว่ยเว่ยและพ
