เมือง B ร้อนระอุเป็นเวลาหลายวัน แม้ในเวลาเย็นความร้อนก็ไม่บรรเทาอวี้กงเดินตามเซียวไหนเข้าห้องทำงาน เขาต้องการหาข้ออ้างไปกินอาหารเย็น อวี้กงนั่งลงบนโซฟาและเริ่มพูด: “นี่นายกับคนสวยของคณะแยกทางกันเหรอ”เซียวไหนเดินไปหลังโต๊ะและก้มลง เคาะนิ้วลงบนคีย์บอร์ด: “ฉันยังไม่ได้เป็นอะไรกับเขา ฉันจะทำอะไรได้”ฟังสิ ฟังสิทั้งคำพูด ทั้งน ้าเสียงนายก็มีวันนี้เหมือนกันอวี้กงมีความสุขมาก สุขสุดๆ แต่เขาพยายามเก็บงำมันไว้ คนตรงหน้ายิ่งความรู้สึกไว แถมเขาติดเงินมันอยู่หลายร้อยนทีแห่งความฝัน
P a g e | 274“โอ้ เรื่องนี้ออกจะน่าเศร้า” อวี้กงปั้นหน้าเห็นใจ และวางแผนที่จะโยนระเบิด “ทำไมเราสองคนโสดไม่ไปกินข้าวเย็นด้วยกัน” เขาเห็นเซียวไหนปิดเครื่อง ดูเหมือนกำลังจะกลับ อวี้กงขมวดคิ้ว“วันนี้กลับเร็วเหรอ”“อืม”“จะไปไหน”“ไปแต่งงานและมีลูก”ในเวลาเดียวกันที่เมือง W กำลังมีพายุฝน ในบ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา เว่ยเว่ยกำลังสอนเด็กชายชั้นประถมปลาย“เริ่มจากการลากเส้นมาบรรจบกัน จุดที่ทั้งสองเส้นบรรจบกันเรียกว่ามุมเราสามารถหาความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น และใช้ความสัมพันธ์นี้เพื่อแก้ปัญหา เข้าใจไหม”เด็กน้อยทำหน้าเหมือนจะร้องไห้และสั่นศีรษะ มองดูเว่ยเว่ยด้วยสายตาสับสน“ไม่เป็นไร ทบทวนกันอีกรอบ”สัปดาห์ก่อนเมื่อเว่ยเว่ยกลับถึงบ้าน ก่อนที่เธอจะได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัว เธอถูกพ่อส่งไปสอนพิเศษลูกชายของผู้จัดการโรงงาน และพ่อไม่ยอมซื
