บนถนน ดอกไม้กำลังเบ่งบาน ค่อยๆเดินทางกลับ ฉันรอเธออยู่ถ้าแปลเป็นคำพูดธรรมดาก็คือ – ฮูหยิน ใช้เวลาอยู่กับพ่อและแม่ได้ตามต้องการเมื่อถึงเวลาค่อยกลับบ้าน[1]
ดังนั้น 7 วันต่อมา เว่ยเว่ยอ้างการฝึกงานในเมือง B เพื่อกลับมหาวิทยาลัยหนังสือเล่มใหม่ ‘พจนานุกรมบทกวีที่ซาบซึ้งในอดีต’ เปิดวางอยู่บนถาดที่กางออกบนเครื่องบิน เว่ยเว่ยก้มหน้าอ่าน แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอทำให้ผู้พบเห็นรู้ได้ว่าเธอไม่ได้มีสมาธิกับการอ่านสักเท่าไหร่“ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้เครื่องบินกำลังจะลงจอด กรุณาพับถาดและรัดเข็มขัดของท่าน”“ท่านผู้โดยสาร… …”เสียงประกาศเตือนขั้นตอนความปลอดภัยแก่ผู้โดยสาร เว่ยเว่ยเรียกสติและเก็บสัมภาระ สิบนาทีต่อมาเครื่องบินลงจอดอย่างปลอดภัย ณ สนามบินนานาชาติแห่งเมืองหลวง หลังจากปฏิเสธผู้โดยสารชายคนหนึ่งที่อาสาไปส่ง เว่ยเว่ยลากกระเป๋าและรีบเดินไปขึ้นรถบัสของสนามบินเพื่อเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยA
Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 287เธอไม่ได้บอกต้าเซินว่าเธอจะกลับวันนี้ เธออยากให้เขาประหลาดใจ แต่อาจจะทำให้เขาตกใจมากเกินไปก็เป็นได้ไม่ว่าจะประหลาดใจแบบไหนก็เป็นเรื่องดีทั้งนั้น >o
