หน้าของเธอเป็นอะไรหรือเปล่า เธอมักจะรู้สึกว่าคำพูดธรรมดาๆของเขามักซ่อนความหมายที่ลึกซื้ง“… … เอ่อ เราทั้งสองคนโชคดี” เธอตอบเซียวไหนยิ้มบางๆ ราวกับเขาสัมผัสได้ว่าเว่ยเว่ยกำลังเขินอยู่อีกฝั่งนึงของคอมพิวเตอร์ “อะไรคือความหมายของฟาเว่ย”“มันหมายปิ่นที่ทำโดยเว่ยเว่ย” เว่ยเว่ยไม่มีเซลล์โรแมนติกในตัวเท่าไหร่เธอรู้สึกว่าความหมายของมันค่อนข้างชัดเจน “ถ้าคุณไม่ชอบชื่อนี้ คุณสามารถเปลี่ยนได้ ฉันไม่ค่อยมีหัวทางศิลปะเท่าไหร่ … …”“ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน ฉันชอบชื่อนี้มาก”ผูกเส้นผมไว้ด้วยเว่ย[1]Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 267เขาจะไม่ชอบมันได้อย่างไร“โอ้”คราวนี้เว่ยเว่ยไม่รู้สึกว่าเขาได้พยายามซ่อนความหมายไว้ เธออยากหลบหนี “เอ่อ ฉันล็อกออฟก่อนนะ วันนี้ฉันเล่นมากไปแล้ว รู้สึกเหนื่อย อยากจะเข้านอนเร็วๆ”นักดนตรีไม่ได้รั้งเธอ: “โอเค ขอบคุณฮูหยินสำหรับการทำงานอย่างหนัก”“. . . . . .”คนๆนี้ ทุกคำพูดต้องแฝงนัยยะอื่น เธอไม่แน่ใจว่า “ทำงานอย่างหนัก” ที่เขาพูดหมายถึงกิจกรรมในวันนี้หรือหมายถึงการทำปิ่นปักผม เว่ยเว่ยทิ้งจุดๆๆไว้แล้วรีบปิดเครื่องเงาแดงบนยอดเขา เวลาค่อยๆผ่านไป หลายนาทีต่อมา นิ้วเรียวยาวค่อยกดเพื่อเปลี่ยนปิ่นปักผมอันใหม่ปิ่นหยกส่องสว่าง ปักลงบนผมดำสนิท มันทั้งโปร่งแสงและเป็นประกายราวกับแสงที่ส่องในความมืด เซียวไหนรู้สึกงุนงงจู่ๆเขาก็อยากพบเธอในเวลาเดียวกัน คิ้วของเธอเลิกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเป็นปร
