อาเสียเลย”เจ้าเจ็ดคัดค้าน: “งั้นเราจะปล่อยบล็อคนั่นลอยนวล?”นทีแห่งความฝัน
P a g e | 260อวี้กงมองเขาอย่างดูถูก: “นายไม่ได้เพิ่งรู้จักเจ้าสามแค่วัน สองวัน ยังไม่เข้าใจคุณธรรมของมันอีกเหรอ”เจ้าเจ็ดถาม: “คุณธรรมอะไร”อวี้กง: “มันไม่เคยมีคุณธรรม”เซียวไหนถอนหายใจ และโน้มตัวมาอธิบายเว่ยเว่ย: “พวกเขาเมาแล้ว”การกินข้าวกับพวกเขาเป็นไปอย่างสนุกสนาน ต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่หัวเราะ และท่าทางที่ต้าเซินตอบโต้เพื่อนๆ เว่ยเว่ยรู้สึกเหมือนตัวเธอเข้าใจเขามากขึ้น มันมีเหตุผลที่เพื่อนๆผู้ชายชอบต้าเซินพวกเขาไม่ได้พูดถึงบล็อคนั่นอีก หลังจากดื่มเสร็จก็จัดการกับอาหารที่เหลือ ครึ่งหลังดูเหมือนว่าอาหารจะไม่พอโหวจือเจียวต่อว่าพี่ใหญ่ผู้ซึ่งเป็นคนสั่งอาหารอย่างโมโห: “ทำไมสั่งมาแค่นี้?”พี่ใหญ่รู้สึกว่าตัวเองตกเป็นเหยื่อ: “มันยากที่คนคณะวิทย์ฯคอมจะได้กินข้าวกับผู้หญิง เราต้องรักษาภาพลักษณ์”“ซ้อสามไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไป เธอแกร่งมากในเกมส์ ทุกคนคิดว่าเธอเป็นเหรินเยา และเธอก็มีค่าให้เราแย่งชิง ซ้อสามคบกับเจ้าสามแล้ว เหมือนเป็นเพศที่สามไม่จำเป็นต้องรักษาภาพลักษณ์”อวี้กงเรียกบริกร “เอาของมาอีก เลือดเป็ด เนื้อตุ๋น กุ้งผัดเผ็ด หัวปลาต้มแซ่บ ไก่ผัดพริก ฉันอยากกินเผ็ด ยิ่งเผ็ดยิ่งดี”พี่ใหญ่พยายามห้ามเขา: “อย่าสั่งแต่ของเผ็ด เจ้าสามไม่กินเผ็ด”Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 261อวี้กงบ่น: “เขาเลี้ยงพวกเรา ใครสนใจว่า
