เขาจะกินหรือไม่ ฉันต้องการเผ็ดๆ”ประโยคสุดท้ายเขาพูดกับบริกรเว่ยเว่ยกำลังคำนวณราคาของที่อวี้กงสั่ง พอได้ยินเรื่องนี้เธอก็มองต้าเซินอย่างประหลาดใจต้าเซินไม่กินเผ็ด?เป็นไปไม่ได้ วันก่อนที่ไปกินปลา เขาดูไม่ทุกข์ร้อน คิ้วไม่ขมวดด้วยซ ้า“คุณ … …”เซียวไหนสั่นหัว: “ไม่”เว่ยเว่ยตัวแข็งหลังกินเสร็จ โม่จาทาก็ได้สติเพราะโดนโหวจือเจียวเขย่าตัว ทุกคนเริ่มคิดว่าจะไปที่ไหนต่อ อวี้กงและพวกไม่ชอบคาราโอเกะ พวกเขาจึงไปหาคลับเงียบๆเพื่อเล่นสนุกเกอร์เว่ยเว่ยไม่เคยเล่นมาก่อน แต่เธอพอจะเล่นได้หลังจากเซียวไหนสอน ท่าของเธอดูมืออาชีพมาก แม้ยังต้องฝึกฝนเรื่องความแม่นยำ อย่างน้อยเธอได้เคล็ดลับแล้วพี่ใหญ่กับเจ้าเจ็ดชมเชยการวางลูกของเว่ยเว่ย: “คนที่มาจากสายเทคโนโลยีล้วนมีอนาคต” พี่ใหญ่ตบไหล่เซียวไหนเบาๆ “เล่นกันคราวหน้า พาน้องสะใภ้มาด้วยนะ”นทีแห่งความฝัน
P a g e | 262เซียวไหนมองท่าทางที่ดูมืออาชีพของเว่ยเว่ย และรู้สึกว่าเขาคำนวณผิดไป ในใจเขาคิดว่า เขาจะไม่มีวันพาเว่ยเว่ยมาอีกแต่ถ้าหาโต๊ะสนุกเกอร์สักตัวไว้เล่นที่บ้านคงไม่เลวพวกเขายังคงคึกคักจนสี่ทุ่ม แต่จำเป็นต้องเลิก แม้เว่ยเว่ยสอบเสร็จแล้วแต่หอยังมีกำหนดเวลาปิด เธอจึงต้องกลับ เซียวไหนเดินไปส่งเธอที่ตึกพอปล่อยมือจากเขา เว่ยเว่ยไม่ได้รีบขึ้นตึก ยังเหลือเวลาอีกหลายนาทีและมีบางเรื่องที่เธอยากถาม“คุณไม่กินเผ็ดเหรอ แต่ครั้งก่อนที่พวกเราไปกินปลา ทำไมคุณไม่พูดอะไรบ้าง”
