มาก่อนเลยรู้ว่าเธอเป็นนักศึกษา ฉันทนเห็นเธอถูกหลอกไม่ได้”“… … สรุปคือเธอแค่บังเอิญเห็นความอยุติธรรมเลยลงมือช่วย?”เว่ยเว่ยพยักหน้าและพูดขำๆ: “ตอนท้าย พวกเราเลยได้ของที่ราคาทุน”ซือซือช็อค: “เธอหักคอคนขายได้เยอะขนาดนั้น”“ฮี่ฮี่ ฉันบอกกับเจ้าของว่าฉันจะไปร้องเรียน… …”เสี่ยวหลิงเข้าใจทันที: “ฉันรู้แล้วว่าทำไมหล่อนถึงบอกว่าเธอกล้าหาญ มันไม่ใช่ความกล้าแบบนักรบ แต่เป็นความกล้าของโจร”เว่ยเว่ยคิดว่าข่าวลือน่าจะจางหายไปในสองสามวัน แต่เหมือนยิ่งมายิ่งลุกลาม เธออดไม่ได้ที่จะหัวเสียเธอต้องเข้าสอบในวันจันทร์บ่าย เว่ยเว่ยไปอ่านหนังสือนิดหน่อยหลังสอบก่อนจะกลับเข้าหอ เธอเห็นเอ้อร์ซีทำหน้าแปลก เว่ยเว่ยถามทันที: “มีข้อความใหม่ในบอร์ดเหรอ”เอ้อร์ซีหัวเราะ: “ฮี่ฮี่ ไม่ใช่ ไม่ใช่ ต้าเซินเพิ่งโทรมาและบอกให้เธอโทรกลับ”เขากลับเร็วกว่ากำหนด?Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 237ตาของเว่ยเว่ยป็นประกาย เธอเปิดกระเป๋าหาบัตรโทรศัพท์เพื่อโทรหาเขาเอ้อร์ซีหยุดเธอและพูดอย่างลังเลว่า: “เว่ยเว่ย ตอนฉันคุยกับต้าเซิน ฉันหลุดปากบอกความในใจไป”เว่ยเว่ยชะงัก และสังหรณ์บางอย่าง: “… … เธอบอกอะไรไป?”เอ้อร์ซีกลืนน ้าลาย: “ฉันถามเขาว่า ทำไมเขายังไม่พาพวกเราไปเลี้ยงข้าว”“เธอ เธอ เธอ … …”เว่ยเว่ยพูดไม่ออก“น่าไม่อายจริงๆ” เสี่ยวหลิงส่งเสียงล้อมาจากด้านข้างเอ้อร์ซีเขินและพูดต่อว่า: “ถ้ายังมีเรื่องน่าไม่อายกว่านี้ล่ะ?”เว่ยเว่ยสูดลมหายใ
