จและเริ่มระวังตัว: “… … พูดมา”“ฉันยังพูดอีกว่า เพราะเราทุกคนอยู่พร้อมหน้า ทำไมไม่ไปกันเลย พรุ่งนี้ไม่มีการสอบ วันนี้น่าจะเหมาะ”เว่ยเว่ยมองหน้าเธอและพูดไม่ออก: “… … เอ้อร์ซี เธอไม่กลัวจะท้องเสียอีกเหรอ?”ในเวลาเดียวกัน ประตูห้องก็เปิดออก ซือซือวิ่งเข้ามาและแกว่งถุงในมือ“ตามที่สั่ง ฉันซื้อมันมาแล้ว”เสี่ยวหลิงรับถุงอย่างมีความสุข: “ตัวนั้นจากคราวก่อน”“ไม่ใช่ตัวนั้น แต่ฉันคิดว่ามันดูดีกว่าเสียอีก”นทีแห่งความฝัน
P a g e | 238เสี่ยวหลิงเปิดถุง เขย่าของออกมา เธอมองขึ้นลงอย่างสำรวจก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ “ดี ดี แบบสุภาพกว่าเดิม คนที่ดูบริสุทธิ์และใสซื่อคงชอบ”จากนันก็หันมาหาเว่ยเว่ย “จริงมั้ย”เว่ยเว่ยดูชุดแดงในมือของเสี่ยวหลิง จากท่าทีของพวกเธอ เว่ยเว่ยรู้สึกไม่ปลอดภัย “นี่คงไม่ใช่ … …”“ใช่แล้ว” เสี่ยวหลิงรับ “นี่ของเธอ เราไม่กินฟรีๆ ต้าเซินพาเราไปเลี้ยง เราจะตอบแทนด้วยการซื้อชุดให้เธอ”ซือซือรีบผสมโรง: “คราวก่อน ตอนต้าจงของเสี่ยวหลิงพาเราไปเลี้ยงมื้อค ่า เราก็ซื้อชุดนอนคู่ให้พวกเขา”“มันจำเป็นด้วยเหรอ ที่พวกเธอต้องให้ของที่น่าอายแบบนั้น” เสี่ยวหลิงจ้องเธอครู่หนึ่งและพูดกับเว่ยเว่ยว่า “จะหมดเทอมแล้ว เงินในกระเป๋าร่อยหรอ เราอุตส่าห์ประหยัดด้วยการกินแต่ผัก เพราะฉะนั้น เธอต้องใส่ชุดนี้”เว่ยเว่ยพูดไม่ออก มองหน้าพวกเธอทีละคน เธอหยิบบัตรโทรศัพท์และเริ่มกดหมายเลข โทรศัพท์ดังเพียงครั้งเดียวก่อนจะมีคนร