ับสาย“เว่ยเว่ย”เธอไม่รู้ว่าเขารับสายจากที่ไหน เธอได้ยินเสียงจากรอบๆตัวเขา และเสียงของเซียวไหนไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ “ฉันกำลังจะโทรหาเธอ รถค่อนข้างติด ฉันอาจไปถึงที่นั่นสายสักครึ่งชั่วโมง”เขายังอยู่ในรถเหรอ?“… … คุณมาถึงตอนกี่โมง”Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 239“สามโมงครึ่ง”สามโมงครึ่ง? แปลว่าต้าเซินโทรหาเธอทันทีที่เครื่องลงจอด และถูกเอ้อร์ซีทวงมื้อค ่า?เว่ยเว่ยเงียบไปครู่หนึ่ง: “แล้วคืนนี้ … …”“เว่ยเว่ย เธอควรจะเตือนฉันก่อนหน้านี้” เซียวไหนแทรก น ้าเสียงของเขาเหมือนกำลังตำหนิเธอ ปลายสายเหมือนมีใครกำลังพูดกับเขา หลังจากรอพักนึงเสี่ยวไหนก็พูดว่า: “โอเค เดี๋ยวค่อยคุยกัน ฉันต้องวางสายแล้ว”ดูเหมือนเธอเพิ่งโดนตำหนิ เขาโทษเธอว่าไม่เตือนเขาให้พาเพื่อนๆไปเลี้ยงเว่ยเว่ยทรุดตัวลงนั่งพร้อมหูโทรศัพท์ เมื่อเธอหันหน้าไป เธอเห็นเพื่อนๆกำลังจ้องมาที่เธอ หน้าของพวกเขาพูดว่า “เราจะกินมื้อค ่า เราจะกินมื้อค ่า เราจะกินมื้อค ่า” เธอมองไปที่ชุดอีกครั้งแล้วถอนใจ“เอาชุดมา”ชุดใหม่ดูดีกว่าชุดเมื่อครั้งก่อน สีสวยตัดกับสีผิวของเว่ยเว่ยซึ่งขาวราวหยกที่เปล่งประกาย ความสวยที่น่าตะลึงรวมกับบุคลิกภาพของเธอ มันงดงามพอที่จะทำให้ทุกคนหวั่นไหวเว่ยเว่ยชอบชุดนี้ แต่ก่อนออกจากที่พักเธอรู้สึกลังเล ทำไมเธอต้องสวมชุดใหม่ทุกครั้งที่พบเขา แม้จะลังเลแต่เธอก็เดินไปที่ประตูตะวันตก และเห็นร่างสูงสง่ายืนคุยกับคนสองสามคน และหัน
