ยบอกฉันแล้ว”“ฉันขอแค่ 4 ตัว เพราะคุณไม่ต้องการส่วนแบ่ง” ที่จริงแล้วมีส่วนของเขาแต่เธอไม่แน่ใจว่าจะทำสำเร็จไหม จึงไม่อยากให้เขามีความหวังเว่ยเว่ยหมุนสายโทรศัพท์วงแล้ววงเล่า: “ฉันขอเสือตัวเล็กตัวนึง มันอาจไม่เก่งเท่าของคุณ และมันคนละเพศกับเสือของคุณ”เซียวไหนเข้าใจทันทีว่าเธอหมายความว่าอะไร แต่ไม่พูดออกมาเพียงหัวเราะเงียบๆ: “แล้ว?”“ไม่มีอะไร ครั้งหน้าถ้าคุณออนไลน์เราจับพวกมันแต่งงานกัน บางทีพวกมันอาจจะมีลูกเลเวลอมตะให้เรา”“โอเค” เซียวไหนพูด “ครั้งหน้าฉันจะถามเสือของฉันว่ามันเต็มใจมั้ย”เรื่องนี้ต้องถามด้วยเหรอ เว่ยเว่ยชักโมโห “ทั้งเกมส์มีเสือตัวเมียแค่เจ้าตัวนี้ตัวเดียว มันไม่กล้าปฏิเสธแน่”เซียวไหนหัวเราะในลำคอ: “ใช่ จริงด้วย มันต้องเต็มใจแน่ๆ”คล้ายกับมีขนนกแตะลงที่หัวใจของเธอ เว่ยเว่ยรู้สึกเหมือนไม่สามารถถือหูโทรศัพท์ได้อีก แม้เซียวไหนจะไม่ได้อยู่ตรงหน้าเธอ แต่ตาของเธอยังคงกวาดมองนทีแห่งความฝัน
P a g e | 216ไม่ยอมหยุด เมื่อเธอเห็นนาฬิกาบนโต๊ะของซือซือจึงนึกได้ว่ามีบางอย่างลอยอยู่นอกทางช้างเผือกเว่ยเว่ย: “คุณว่างอยู่หรือเปล่า”“อืม?”“ออนไลน์อีกครั้ง ช่วยเพื่อนของฉันฆ่าบอส”เว่ยเว่ยปาดเหงื่อขณะพิมพ์พาสเวิร์ด นี่เป็นการลอกอินครั้งที่สามของวันแล้ว เหลเชินหนี่หนี่โอดครวญมาทันทีที่เธอออนไลน์“เว่ยเว่ย เธอหายไป”เว่ยเว่ยตอบอย่างรู้สึกผิด: “สายหลุดน่ะ . . . . . .”เหลเชินหนี่หนี่: “อ้อ ฉันนึกว่าเธ
