ะมีหน้าเจอกับต้าเซินในวันพรุ่งนี้ได้เหรอ แบบนี้ไม่ดีแน่เธอจะรีบออกจากหอแต่เช้าก่อนที่ต้าเซินจะโทรมา คิดถึงเรื่องโทรศัพท์ โทรศัพท์ในนทีแห่งความฝัน
P a g e | 214หอพักก็ดังขึ้น ทำให้เว่ยเว่ยต้องช็อค ในหอพักมีเธอคนเพียงคนเดียว เว่ยเว่ยรีบวิ่งไปรับสาย“ฮัลโหล”“ฉันเอง”ต้าเซิน … … โทรมา … … เว่ยเว่ยคอแห้งผากแต่กัดฟันถามว่า: “… …คุณก็ออฟไลน์”“ไม่ได้ออฟไลน์” เซียวไหนพูดชัดเจน “วันนี้อินเตอร์เน็ตของมหาวิทยาลัยไม่ค่อยดี ฉันก็ถูกตัดสายเหมือนกัน”เว่ยเว่ย >_< ต้าเซิน ถ้าไม่ทำให้ฉันต้องอับอายวันละหลายครั้ง พี่จะนอนไม่หลับใช่ไหม?”ราวกับเขาเห็นหน้าเว่ยเว่ยว่าอายจนพูดไม่ออก เซียวไหนหัวเราะอย่างอ่อนโยน“เว่ยเว่ย ฉันมีความสุขมาก”เสียงทุ้มกังวานไปรอบๆโถงทางเดิน เซียวไหนถือโทรศัพท์และยินพิงกำแพง เขานึกถึงตอนที่เขาลุกออกจากห้องพร้อมโทรศัพท์ เพื่อนๆก็เริ่มหัวเราะเขา“ไปโทรหาน้องเป๋ยคนสวยเหรอ”พวกเขารู้ว่าเขาออกมาทำอะไร บางทีเพราะความรู้สึกของเขาชัดเจนจนไม่อาจปกปิดได้แม้ว่าปกติแล้ว เขาไม่เคยแสดงความรู้สึกออกมาต้าเซินบอกว่าเขามีความสุขมาก … … เพราะสิ่งที่เธอพูดงั้นเหรอ?Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 215นิ้วของเว่ยเว่ยเริ่มอยู่ไม่สุข ม้วนสายโทรศัพท์ไปมา สักพักใหญ่ก็มีเสียงตอบเบาๆ “อืม”ปลายสายทั้งสองฝั่งเงียบสนิท คำพูดไม่จำเป็น หลังจากนั้น เว่ยเว่ยก็นึกหัวข้อได้: “ฉันขอให้บริษัทมอบสัตว์เลี้ยงเทพให้เรา”“ฮ่าวเหม
