งๆต้าเซินและโดยมีสายตามองตามในเมื่อมีรูปโพสลงเว็บแล้ว เธอจึงไม่มีความกังวลเหลืออยู่ เธอไม่สนใจพวกเขาเพราะเธอมัวแต่คิด เว่ยเว่ยจึงไม่ทันสังเกตว่าเส้นทางที่พวกเขาใช้ไม่ถูกต้อง จนกระทั่งจักรยานผ่านประตูทิศตะวันตกเธอจึงรู้สึกตัว: “เราไม่ไปอ่านหนังสือกันเหรอ”“สถานที่นั้นอยู่นอกมหาวิทยาลัย”ออกจากประตูทิศตะวันตกของมหาวิทยาลัย A ตรงหัวมุมจะเป็นซีลีคอนวัลเลย์ (ศูนย์กลางด้านเทคโนโลยี) ของประเทศจีน สิบนาทีหลังจากนั้น เซียวไหนหยุดลงที่หน้าตึกใหญ่ เว่ยเว่ยมองขึ้นไปที่ชั้นหก เว่ยเว่ยเห็นชื่อที่เขียนด้วยสีทอง“จีอวี้ เทคโนโลยี” เด่นเหนือหน้าลิฟท์ และเธอก็คิดได้ว่า นี่คือ … …Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 189“บริษัทของคุณ”“ใช่” เซียวไหนไขประตู “เข้ามาสิ วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ไม่มีใครอยู่ที่นี่”เว่ยเว่ยเดินเข้าไปด้วยท่าทางประหนึ่งมาเข้าเฝ้าเทพเจ้า ค่อยๆเข้าวิหารเธอค่อยๆมองไปรอบๆบริษัทของเซียวไหนไม่ได้มีพื้นที่มากนัก ประมาณครึ่งชั้น แต่บริษัทเทคโนโลยีส่วนใหญ่ใช้พื้นที่ประมาณนี้ ถ้าใหญ่เกินไปจะเป็นการสิ้นเปลือง ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในสำนักงาน แต่ยังสัมผัสถึงพลังและความกระตือรือร้นได้ คงเป็นผลจากพื้นที่ที่เปิดโล่งหรือการตกแต่งเซียวไหนพาเธอเข้าไปด้านใน สุดทาง เขาเปิดประตูห้องที่มีชื่อด้านหน้าติดไว้ว่า “เซียวไหน”ห้องทำงานของต้าเซิน?เว่ยเว่ยอยากเห็นด้านในแต่ยังคงก้าวเข้าไปอย่างระมัดระวัง เธอมัวแต่สำรวจห้อง
