ื่มซุป กิริยาของเขาน่ามอง ไม่มีเสียงแม้แต่น้อยเมื่อไรก็ตามที่เขาเงียบ ความสง่างามอันเป็นเอกลักษณ์จะเปล่งประกาย แม้จะเป็นเพียงกลางร้านอาหารเล็กๆเซียวไหนในตอนนี้คล้ายกับไหนเหอในอินเตอร์เน็ต แต่ระยะห่างมากขึ้นหัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบออกกระโดดออกมาจากอกอาจจะดีกว่าถ้าไม่พูดอะไร เธอได้ยินว่าพ่อและแม่ของเซียวไหนเป็นผู้มีการศึกษาและมาจากครอบครัวผู้ดี อาจจะมีกฎห้ามพูดระหว่างรับประทานอาหารสภาพของเธอตอนนี้ เธออาจพูดอะไรพลาด เธอควรเก็บแรงไว้ก่อน ใช่ ใช่ ถูกแล้วระวังไว้ก่อน เธอควรแค่ก้มหน้าก้มตากินปลากินปลา กินปลาผลก็คือ อาหารมื้อนั้นผ่านไปอย่างเงียบงัน แต่ความเงียบนี้ต่างจากความเงียบตอนเดินเมื่อครู่ ดูเหมือนแม้แต่อากาศก็ให้ความรู้สึกแปลกๆเสียงเรียกเข้าที่คุ้นเคยจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำลายความเงียบตอนแรก เว่ยเว่ยรู้สึกคุ้น ก่อนจะนึกได้ว่ามันเป็นเสียงเดียวกับเสียงขลุ่ยในวีดีโอเมื่อโจรสาวเริ่มต้นลักพาตัวเธอมองดูไหนเหอหยิบโทรศัพท์ โทรศัพท์สีขาวในมือของเขา เสียงเรียกเข้าที่ต้าเซินใช้คือเสียงนี้เหรอ?”นี่ นี่ต้าเซินมีความสุขกับวันที่ถูกลักพาตัวงั้นเหรอDream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 153สมองเว่ยเว่ยคิดวุ่นวายขณะที่เซียวไหนรับสาย เสียงอื้ออึงดังมาตามสายเสียงดังพอที่เว่ยเว่ยจะได้ยินด้วย“เจ้าสาม นายอยู่ไหน วันนี้เป็นแม็ทอำลานะ”ไหนเหอมองนาฬิกาบนกำแพง: “เริ่มหนึ่งทุ่มไม่ใช่เหรอ ยังเช้าอยู่เลย”“มาวอร์มก่
