่ยกลับร่าง มองจักรยานแล้วมองไปที่ต้าเซินเว่ยเว่ยอึกอักพูดว่า: “นี่ นี่ ฉัน … …”ไหนเหอขมวดคิ้วเล็กน้อยเว่ยเว่ยตั้งสติ: “ … … ให้ฉันซ้อนท้ายคุณ”“อืม หรือเธอจะเดิน มันค่อนข้างไกล”สนามแข่งบาสเก็ตบอลอยู่ไกลเกินกว่าจะเดิน แต่ แต่ มันน่ากลัวเกินไปที่จะซ้อนท้ายต้าเซินเว่ยเว่ยไม่มีความสุขเท่าไหร่Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 155ด้วยความดังของรุ่นพี่ เพิ่มด้วยชื่อเสียงที่มีเพียงเล็กน้อยของเธอ ถ้าขี่จักรยานไปรอบๆมหาวิทยาลัย เจ้ากรมข่าวลือต้องซุบซิบใส่สีตีไข่ไปทั่วแน่ๆ จริงอยู่แค่พวกเธอปรากฏตัวด้วยกันก็เป็นข่าวแล้ว แต่ตอนนี้พวกเธอยังเป็นแกะน้อยสีขาวบริสุทธิ์อยู่“คือ มันอาจจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ ถ้ามีคนเห็นจะเข้าใจผิดได้” เว่ยเว่ยปฏิเสธอย่างมีเหตุมีผล ใบหูของเธอแดงก ้า“เข้าใจผิด?”เขาไม่เข้าใจเหรอ เว่ยเว่ยบังคับตัวเองให้อธิบาย “เข้าใจผิดว่า พวกเรา…เอ่อ…มีความสัมพันธ์แบบนั้น”เซียวไหนมองเธอเงียบๆไม่พูดอะไร เว่ยเว่ยเริ่มประหม่า เธอพูดอะไรผิดงั้นเหรอยิ่งคิดเธอยิ่งประหม่ามากขึ้น ในที่สุดไหนเหอก็พูดอย่างช้าๆ : “แล้วเราไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบนั้นเหรอ?”
นทีแห่งความฝัน
P a g e | 156
