อก็โกหก แต่มันไม่คุ้มที่จะหัวเสียกับเรื่องนี้ จริงอยู่การซื้อ-ขายเป็นเรื่องปกติในเกมส์ ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่นี่ให้รับเงินแล้วถอนตัวจากการแข่งขัน มันมากเกินไปเว่ยเว่ยพักนิ้วเหนือแป้นพิมพ์ คิดว่าควรตอบอย่างไรแน่นอน เธอต้องปฏิเสธ แต่กับพวกชอบใช้เงินแก้ปัญหา แค่ปฏิเสธด้วยเหตุผลมันไม่สะใจ เขาคงไม่รู้สึก วิธีที่ดีที่สุดคือมีเงินให้มากกว่าเขา แต่เธอคงโกหกไม่ได้ แม้จะพบกันแค่บนจอ แต่เธอยังกลัวถูกจับได้ดังนั้นเว่ยเว่ยผู้มาจากครอบครัวชาวนาชนชั้นกลางจึงพิมพ์ตอบว่า:“ไม่ได้โกรธ แค่รู้สึกว่าตลก คนพวกนี้คิดติดสินบนฉัน น่าขำ เขาคิดว่าเขารวยกว่าฉันเหรอ”“ครอบครัวเขามีบ้านกี่หลัง ครอบครัวเขาให้แม่บ้านนั่งรถยี่ห้ออะไรไปซื้อของ แมวเขามาสายตระกูลไหน ครอบครัวของเขา… …”นทีแห่งความฝัน
P a g e | 82เว่ยเว่ยตั้งคำถามอีกหลายข้อจนกระทั่งเธอคิดไม่ออก ประโยคสุดท้ายเธอจงใจคุยเขื่อง: “ถ้าเขาไม่พร้อมจะจ่ายเงินหลายหมื่นเพื่อติดสินบนฉัน บอกให้เขาอย่าทำให้ตัวเองต้องอับอายดีกว่า”เหลเชินหนี่หนี่ช็อค หลายหมื่น เจิ้นซุยคงไม่ยอมจ่ายมากขนาดนั้น ฟังจากน ้าเสียงเขาคงยอมจ่ายอย่างมากที่สุดหมื่นเดียว ดูเหมือนเว่ยเว่ยจะฐานะดี ถึงเรียกเป็นหมื่น”“เว่ยเว่ย ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าบ้านเธอรวย”เว่ยเว่ย: “>o< ฉันเป็นพวกไม่ชอบอวด”เหลเชินหนี่หนี่: “ไม่เป็นไร เว่ยเว่ย เธอไม่โกรธใช่ไหม ฉันไม่ได้อยากช่วยเขา แต่ฉันรู้สึกว่าเขารักเสี่ยวอวี่เยาเ
