ั่งการให้เหล่าองครักษ์วิ่งตามมาผู้คุมกฎฝ่ายขวาของสำนักมืออสูรที่พุ่งเข้าไปดูร่างของประมุขเถียนนอนนิ่งตาเหลือกก็รีบฉวยเอากระบี่กราชากวิญญาณแล้ว“ท่านประมุขตายแล้ว! กลับสำนักเร็ว!” เหล่านักฆ่าทั้งหมดแล้ววิ่งกลับเข้าไปยังบริเวณค่ายกล บัดนี้ผู้ที่ถือกระบี่สีดำได้กลายเป็นประมุขคนใหม่แล้ว“ล่านักฆ่าให้หมด!” ชินอ๋องที่เงยหน้าเห็นชายชุดดำกลุ่มใหญ่เริ่มถอยเข้าในป่าหางมังกรตะโกนลั่นเสียงโห่ร้องรับของทหารดังสนั่น จากนั้นคนหลายพันก็เคลื่อนตัวเข้าปราชิดชายป่า ทว่ากลับผ่านเข้าไปไม่ได้พวกเขาวิ่งเข้าไปแล้วกลับกลายเป็นวิ่งออกอีกชายป่าด้านหนึ่งแทน“ชินอ๋อง เจ้าสั่งทหารตัดหัวเถียนลู่หลินไปเสียบประจานที่กำแพงเมือง ประกาศข้อหากบฏของสำนักมืออสูรให้คนทั้งแคว้นได้รู้ ต้องหาวิธีทำลายสำนักนี้ให้ราบคาบ ที่สำคัญต้องไม่ปล่อยให้พวกนั้นรอดชีวิตไปแม้แต่คนเดียว”“พะยะค่ะ!” ชินอ๋องหันไปสั่งการรองแม่ทัพสองคนที่วิ่งตามมา ไม่นานนักทหารก็มาลากศพของเถียนลู่หลินออกไปลานประลอง“พี่สาม บาดแผลของท่าน” ชินอ๋องมองเสื้อผ้าของฮ่องเต้ที่มีรอยขาดหวิ่นไปทั่ว แม้จะเป็นผ้าที่ทอเหนียวที่สุดก็ยังไม่อาจต้านทานพลังของกระบี่กราชากวิญญาณ“กระบี่ดำเล่มนั้นร้ายกาจนัก พละกำลังข้ายามนี้เหลือเพียงพอเดินไหวเท่านั้น ไม่อาจกวัดแกว่งกระบี่ได้อีก”ชินอ๋องมองสภาพพี่ชายที่มีบาดแผลทั้งลึกและตื้นทั่วตัว เลือดเริ่มซึมออกมาตามขอบที่ขาดหวิ่นพวกนั้น แม่ทัพใหญ่แคว
