กระบี่สีขาวขึ้นชี้ฟ้า กระบวนท่าที่ต่อสู้ในคราแรกเปลี่ยนไป ฮ่องเต้ทรงรับเขาได้ทุกกระบวนท่าจนน่าตกใจ สุดท้ายร่างของเถียนลู่หลินกระเด็นออกห่างด้วยแรงถีบที่ไม่รู้ว่าถูกส่งมาถูกหน้าอกแต่เมื่อใด?ร่างในชุดดำหงายลอยละลิ่วในอากาศ ม้วนตัวกลับหลังลงคุกเข่าเอากระบี่ปักลงแผ่นดิน เมื่อเงยหน้าขึ้นมองชายชุดขาวที่ยืนตระหง่านตรงหน้าก็พลันมีสีหน้าเปลี่ยนไป“เหตุใดเจ้าถึงรู้วิชาย้อนกลับ?”“ภรรยาของข้าเป็นผู้สอนน่ะสิ…กระบี่เล่มนี้ก็เป็นของนาง”สีหน้าของเถียนลู่หลินซีดเผือด ครั้งที่เขาแปลงโฉมเป็นอู๋กงกงก็เกือบจะวางยาฆ่านางที่ครรภ์ใหญ่ได้สำเร็จ มิคาดว่านางจะร้ายกาจกว่าที่คิด“ที่เจ้าแปลงโฉมเป็นอู๋กงกงนางก็รู้….” รอยยิ้มของหมิงเฟยหลงคล้ายเยาะหยันอยู่ในที “แม้วิชาของเจ้าจะดีแล้ว แต่น่าเสียดายที่ฮองเฮาผู้นี้ของข้า แท้จริงคือเซียนพันหน้าที่ร ่าลือกันในยุทธภพ เจ้าคงพอจะรู้จักสมญานามนี้บ้างกระมัง?”เถียนลู่หลินผงะ เซียนพันหน้าคือสุดยอดจอมยุทธ์ที่แปลงโฉมได้นับพันหมื่นอย่างไม่อาจจะจับสังเกตได้ ฮองเฮาโฉมงามผู้อ้อนแอ้นนั่นน่ะหรือ?หมิงเฟยหลงมิอาจถ่วงเวลาได้นาน ซือซือกำชับนักหนาให้เขาพิชิตศึกนี้ภายในเวลาไม่เกินครึ่งชั่วยามมิฉะนั้นเขาต้องรับแรงปะทะจากการดูดและผลักของกระบี่ทั้งสองอาจจะทำให้ได้รับบาดเจ็บ“ในเมื่อเจ้าคิดจะฆ่านางและลูกในท้อง กระบี่ดูดวิญญาณนางจึงให้ข้ามาเพื่อล้างแค้นแทนนาง” หมิงเฟยหลงขยับกระบวนท่าย้อนกลับแล้วพ