็มี เหตุใดจึงคิดว่าข้าเจ้าเล่ห์?” หมิงเฟยหลงยักคิ้วให้ศัตรูเพื่อทำลายสมาธิ แรงของเถียนลู่หลินมหาศาลนัก หากเขาไม่ได้กินยาที่ภรรยาเอามาให้เห็นทีแขนคงชาไปแล้ว!ทั้งสองกระโจนเข้าหาอีกครั้ง วิชาตัวเบาของหมิงเฟยหลงอาจจะมิค่อยได้แสดงให้ผู้ใดได้เห็น มีเพียงชินอ๋องเท่านั้นที่รู้ดีว่าพระเชษฐาของตนมีวิชาร้ายกาจเพียงใด?ประมุขเถียนเพิ่มระดับความโหดเหี้ยมของวิชามากยิ่งขึ้น หมิงเฟยหลงแปลกใจที่วิชากระบี่กราชากวิญญาณที่เถียนลู่หลินใช้มีความดุดันและพลิกแพลงรวดเร็วกว่าที่เคยเห็น“เจ้าเป็นแต่เพียงวิชากระบี่กราชากวิญญาณที่พวกนักฆ่าใช้เท่านั้น คงไม่เคยเห็นวิชาของเจ้าสำนักสินะ ประเดี๋ยวข้าจะแสดงความโหดร้ายที่แท้จริงของวิชากระบี่กราชากวิญญาณให้เจ้าดู”เถียนลู่หลินวาดกระบี่เป็นรูปครึ่งวงกลม แว่บหนึ่งหมิงเฟยหลงมองเห็นคล้ายกระบี่พวกนั้นเพิ่มจำนวนหลายสิบเล่ม‘นี่กระมังภาพลวงตาที่ซือซือบอกไว้’ประมุขเถียนมองดูสายตางวยงงของหมิงเฟยหลงก็กระหยิ่มยิ้มย่อง เห็นทีเขาคงจะไม่รู้ความลับของกระบี่ทั้งสองจริง‘อีกไม่นานเจ้าก็จะต้องรับแรงสะท้อนของกระบี่ดูดวิญญาณแล้วหวาดกลัวข้าจนต้องคุกเข่ายอมพ่ายแพ้’“พี่สาม ท่านควรเริ่มได้แล้ว!” เสียงตะโกนของชินอ๋องลั่นทุ่งหญ้า หมิงเฟยหลงได้สติจนกระโจนถอยหลัง เขาควรจะเริ่มใช้วิชาย้อนกลับ….ประมุขเถียนตามติดด้วยคิดว่าตนเองเป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่เมื่อกระโจนตามไปจนถึงตัวหมิงเฟยหลงกลับได้เห็นฝ่ายนั้นชี้
