บี่กราชากวิญญาณ“เจ้าคนทรยศ ผู้คุมกฎฝ่ายซ้ายถ่ายทอดวิชาของสำนักเราให้เจ้างั้นหรือ?”ฮ่องเต้ทรงพระสรวลดังลั่น “หากข้าเพิ่งมาฝึกวิชาของพวกเจ้าภายในสามวัน เห็นทีคงจะตายตั้งแต่ตัดสินใจสู้กับเจ้าแล้ว เถียนลู่หลินวันนี้ข้าให้โอกาสเจ้าในการตัดสินว่าระหว่างแค้นของเจ้ากับข้า แค้นของผู้ใดสมควรได้รับการชำระมากกว่ากัน?”“ได้! หากวันนี้ข้าชนะเจ้าได้ก็จะตัดหัวของเจ้าไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษของข้า”หมิงเฟยหลงแสยะยิ้มเปล่งไอสังหารออกมาทั่วร่าง “เช่นกัน หากข้าปลิดชีพเจ้าได้จะตัดหัวของเจ้าไปเสียบประจานบนกำแพงเมือง”ทั้งสองฝ่ายล้วนโยนปลอกกระบี่ออกก่อนจะกระโจนเข้าหากัน เสียงกระบี่กระทบกันดังสนั่นท้องทุ่งพละกำลังของทั้งสองที่ต่างก็กินยาเพิ่มพลังกันมาต่างมีพอๆ กัน ประมุขเถียนนิ่วหน้าเล็กน้อยเพราะไม่คาดว่าฮ่องเต้จะสามารถรับแรงดาบของตนเองได้ เพราะยามนี้กำลังภายในของเขานับว่าขยายขึ้นอีกสิบเท่าหากทุ่มแรงขนาดนี้ลงไปยังนักฆ่าระดับสูงของสำนักมืออสูรคงถึงกับทำกระบี่หลุดมือไปแล้ว ทว่า หมิงเฟยหลงกลับใช้กระบี่ดูดวิญญาณรับไว้อย่างง่ายดาย“เจ้ากินยาเพิ่มกำลังด้วยหรือ?” จังหวะที่ถูกผลักจนร่างถอยรูดไปด้านหลังนับสิบก้าว เถียนลู่หลินจึงร้องถามออกมา“หึ! ยุทธภพนี้มิได้มีหมอมารเพียงแค่ผีไร้หลุมสักหน่อย ยาของฮูหยินไร้รอยก็ได้ผลดุจเดียวกัน”ประมุขเถียนจ้องหน้าหมิงเฟยหลง “เจ้ามันเป็นมังกรเจ้าเล่ห์นี่เอง!”“เจ้าทำได้ ข้าก็ทำได้ เจ้ามี ข้าก
