ห้องไปจึงค่อยสะกดรอยตามคนผู้นั้น ทว่าช่างน่าแปลกนักชายผู้นี้มีวรยุทธ์คล้ายองครักษ์เงาอย่างมากเคลื่อนไหวเงียบเชียบว่องไว วิชาตัวเบาของเขาหากว่าเป็นอันดับหนึ่งในแคว้นก็นับว่าสูสีกับคนผู้นี้อย่างยิ่งไม่นานนักชายชุดดำก็หายไปกับกำแพงวังสูงตระหง่านคุณชายจินร้อนใจจนรีบรุดไปยังตำหนักเป่าฉีหลังจากแสดงรหัสลับด้วยนิ้วให้หู่ซิ่นสือดู ฝ่ายนั้นจึงเชื่อว่าใบหน้าขันทีเซิ่งนั้นคือของปลอม“ข้าได้ความมาแล้ว”หู่ซิ่นสือกับจูจิ้นติ้งก้าวเท้าตามหลังจินวั่งซู่ หงซือซือเห็นสีหน้าผู้มาเยือนยามหัวค ่าก็ทายได้ทันที“ท่านได้ยินสิ่งใดมา?”“คนผู้นั้นคุ้นหน้าคุ้นตาข้านัก ที่แท้เขาคือคุณชายเถียน ญาติผู้น้องของฮองเฮาเถียนส่วงพะยะค่ะ”หมิงเฟยหลงนิ่งอึ้ง “คนผู้นั้นป่วยติดเตียงมาหลายปี ถูกเนรเทศไปชายแดนพร้อมกับเด็กและสตรีเมื่อคราวตระกูลเถียนก่อกบฏแล้วมิใช่หรือ?”“แต่กระหม่อมมั่นใจว่าเป็นเขาพะยะค่ะ”“เช่นนั้นจูจิ้นติ้งเจ้าจงไปสืบมา” ฮ่องเต้ทรงโบกพระหัตถ์อย่างร้อนใจ“ประเดี๋ยวก่อนฝ่าบาท แต่มีเรื่องด่วนกว่านั้นพะยะค่ะ” สีหน้าของจินวั่งซู่ดูว้าวุ่นใจ เขาเพิ่งรู้ว่าหู่ฮูหยินขององครักษ์จูที่แท้ก็คืออดีตนักฆ่าระดับสูงของสำนัก มืออสูรที่ผ่านมารู้แต่เพียงว่านางเป็นแม่ค้าขายแป้งทอดที่ฝีมือดีเป็นเลิศ“เรื่องใดอีก?”“องครักษ์จูต้องกลับจวนเดี๋ยวนี้พะยะค่ะ มียอดฝีมือกำลังจะบุกไปชิงตัว เซียนเจียวเหม่ยแล้ว”“ห้ะ! มันเป็นผู้ใดที่คิดจะชิงตัวภรรย
