่มไม้ลัดเลาะไปถึงตำแหน่งที่คาดว่าตรงกับห้องที่อู๋กงกงก่อนจะลอบปีนหน้าต่างเข้ามาใหม่ ย่องเข้าไปในตำแหน่งห้องนั้นแล้วหาที่หมอบซ่อนตัวแตะนิ้วที่ปลายลิ้นก่อนจะส่องดูข้างในยามนี้เริ่มพลบค ่าเป็นจังหวะการเปลี่ยนเวรยามในวังหลวง ร่างในชุดดำที่ลอบเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย“ข้ามาแล้วขอรับ”“ได้ความว่าอย่างไร?”“เซียนเจียวเหม่ยอยู่ในจวนขององครักษ์เสื้อแพรจูจิ้นติ้งขอรับ”“เจ้าตรวจสอบแน่ชัดแล้วหรือ?”ร่างในชุดดำผงกศีรษะ “นางเปลี่ยนไปใช้แซ่หู่ทำให้พวกเราสับสน ที่แท้นางคือฮูหยินหู่ขององครักษ์จู”“หึ! หาทางจับตัวนางออกมาให้ได้” น ้าเสียงของอู๋กงกงตัวปลอมที่ยืนหันหลังไปทางเตียงนอนดูเหี้ยมเกรียม “ข้าจะจัดการนางด้วยตัวเอง”“ยามนี้นางตั้งท้องได้เจ็ดเดือนแล้วขอรับ”“ดี! ข้าจะใช้นางและเด็กในท้องเป็นตัวประกัน”“ท่านคิดจะ….”“ล่อเอาองครักษ์จูมาเป็นพวกของเรา จึงจะจัดการภารกิจใหญ่ได้สำเร็จ” ใบหน้าของจริงของผู้ที่แปลงโฉมเป็นอู๋กงกงค่อยๆ ผินมาทางชายชุดดำจินวั่งซู่มองเห็นแล้วดวงตาเบิกโพลงขึ้น หากเขาจำไม่ผิดชายผู้นี้คือ…..“ข้านึกว่าท่านคิดจะฆ่านาง…”“ชีวิตของเซียนเจียวเหม่ยมิได้มีราคาค่างวดคุ้มพอที่จะฆ่า แค่เอามาต่อรอง รักษาลมหายใจของนางไว้จนกว่างานของข้าจะสำเร็จ”“ท่านจะให้ข้านำตัวนางไปไว้ที่ใด?”“เอานางไปเรือนริมกำแพงเมืองก่อน เมื่อข้าออกไปเราค่อยเอานางไปที่ตั้งสำนักใหม่ด้วยกัน”“ขอรับ”จินวั่งซู่รอกระทั่งชายชุดดำหายออกจาก
