รายขนาดนั้นให้จูจิ้นติ้งได้ฟังขันทีก่วนคิดว่าเขาคงจะต้องมั่นใจในตัวจูจิ้นติ้งเสียก่อนขันทีก่วนลอบตรวจสอบวันพักผ่อนขององครักษ์จูแล้วก็หาโอกาสจัดวันลากลับบ้านของตนให้ตรงกันการเป็นขันทีมิได้เข้าออกวังหลวงง่ายเหมือนเหล่าองครักษ์ พวกเขามีโอกาสลากลับบ้านได้เพียงหกเดือนหนึ่งครั้ง และก่วนหย่งฟูก็ยอมแลกเพื่อวันตรงกันเพื่อที่จะลอบติดตามจูจิ้นติ้งไปยังจวนองครักษ์จูที่ถึงคราวจะได้ออกจากวังนำเอายาบำรุงครรภ์ที่ได้รับพระราชทานจากฮองเฮามาด้วยสองห่อ ช่างน่าดีใจนักที่ได้รับพระเมตตาอย่างมาก เซียนเจียวเหม่ยหรือบัดนี้คือหู่เสี่ยวเจียวภรรยาของเขาระยะหลังมักจะนอนไม่ค่อยหลับทำให้นางผ่ายผอมทั้งที่อายุครรภ์ก็เกือบจะเจ็ดเดือนแล้ว หากได้ยาบำรุงดีๆจากในวังหลวงเขาคาดว่านางจะกลับมาอวบอิ่มในไม่ช้าครั้นกลับเข้าจวนไปได้ไม่นาน จูจิ้นติ้งก็ต้องแปลกใจเมื่อพ่อบ้านเข้าไปรายงานว่ามีบุรุษผู้หนึ่งมาขอพบรออยู่หน้าประตูจวนบอกว่าเพียงว่าเป็นสหายมาจากต่างเมือง องครักษ์หนุ่มรู้สึกแปลกใจที่คนผู้นี้ไม่ยอมบอกชื่อเสียงเรียงนามกับพ่อบ้าน ให้บอกเพียงแต่ว่ามีเรื่องสำคัญจะมาบอกให้ทราบจูจิ้นติ้งจึงออกจากเรือนหลังจวนมาดูว่าเป็นผู้ใดครั้นเห็นหน้าแล้วองครักษ์เสื้อแพรก็ได้แต่แปลกใจ“ท่านมาหาข้าด้วยเหตุใด?”
