อ๋องกับอ๋องเก้าเสด็จมาปรึกษางานเป็นการส่วนพระองค์กับฮ่องเต้ ทั้งสามพี่น้องปิดประตูคุยกันเงียบเชียบ ครั้นเปิดประตูออกมาอีกทีก็เรียกให้ขันทีเอาน ้าชาร้อนเข้าไปถวาย ก่วนหย่งฟูจึงได้ยินว่ายามนี้นักฆ่ามืออสูรที่เคยลอบสังหารฮ่องเต้หลายครั้งย้ายสำนักจากแคว้นเว่ยเข้ามาอยู่ในเขตแคว้นหมิงเท่านั้นเองถ้วยน ้าชาที่ถือมาแทบหล่นลงพื้น‘ช่างคล้ายกับเรื่องที่ได้ยินอู๋กงกงและคนชุดดำผู้นั้นคุยกัน สำนักพวกเขาเดิมทีก็อยู่ในแคว้นเว่ยหรือว่ายามนี้เป็นพวกเขาที่ย้ายมาอยู่ในแคว้นหมิง?’เช่นนั้น….อู๋กงกงกับคนผู้นั้นอาจจะเป็นนักฆ่าสำนักมืออสูร!ยังดีที่ก่วนหย่งฟูตั้งสติได้ทันจึงได้ประคองถ้วยชาถวายทั้งสามพระองค์ได้จนครบก่อนจะเดินนำขันทีน้อยที่คอยถือถาดอยู่ด้านหลังออกมาจากห้องนั้น“เหตุใดเจ้าจึงหน้าซีดเช่นนั้น?” จูจิ้นติ้งทักขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าของขันทีก่วนดูซีดขาวราวกับกระดาษ“ขะ ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบาย” ความลับที่เขาสงสัยเหมือนจะถูกเฉลย ตัวเขายื่นขาเข้าไปในขุมนรกแล้วขาหนึ่ง คนของสำนักมืออสูร นักฆ่าอันดับหนึ่งในยุทธภพกลับกลายเป็นบุคคลที่เขายืนอยู่ใกล้ๆ มาโดยตลอด ช่างน่ากลัวเสียจริง!จูจิ้นติ้งยืนมองหน้าขันทีหนุ่มอยู่อีกครู่ “เจ้าไม่ไหวก็ไปพักเสียเถิด ไม่ต้องฝืนรับใช้ฝ่าบาทดอกประเดี๋ยวข้าจะบอกอู๋กงกงให้เอง”ก่วนหย่งฟูรู้สึกว่านัยน์ตาขององครักษ์จูดูมีความจริงใจ คนที่ยืนตรงหน้าน่าจะพอไว้วางใจได้ แต่ก่อนจะที่จะเล่าเรื่องอันต
