บทที่ 99 “คนโง่”
ในขณะนั้นเอง มีผู้ช่วยคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามา ก็คือผู้ช่วยน้อยที่วิ่งออกมาจากศาลาปีเซียวนั่นเอง
เมื่อเห็นหูหยุนซาน ผู้ช่วยน้อยไม่ทันได้หายใจหอบ รีบประนมมือกล่าวว่า “ท่านผู้ช่วยใหญ่ ขอเชิญท่านไปยังศาลาปีเซียว มีคนต้องการพบท่าน”
เมื่อเห็นผู้ช่วยน้อย ดวงตาของหูหยุนซานเบิกกว้าง ไม่รอให้ผู้ช่วยน้อยพูดจบ ก็เข้าไปตบหน้าสองที พลางด่าว่า “ข้ายังไม่ถึงขั้นให้ใครมารังแกได้ เจ้าเป็นแค่ผู้ช่วยเล็กๆ กล้าบุกเข้ามาในที่พำนักของข้า อยากตายหรือ ถ้าหัวหน้าผู้ช่วยอยากพบข้า ก็ให้เขามาหาข้าเอง”
สองฝ่ามือทำให้มุมปากของผู้ช่วยน้อยมีเลือดไหลออกมา เขาถอยหลังไปสองก้าว เอามือทั้งสองปิดหน้า ก้มหน้าลง แต่ดวงตาทั้งคู่กลับฉายแววโกรธแค้น
แม้จะเป็นเพียงผู้ช่วยน้อย แต่ผู้ช่วยน้อยคนนี้เป็นคนสนิทของหัวหน้าผู้ช่วยต้วนอวี่ชิง ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับหูหยุนซานเลย
ข่มความโกรธในใจไว้ ผู้ช่วยน้อยพูดต่อไปว่า “ท่านผู้ช่วยใหญ่หู ศาลาปีเซียว…” “ต้องการพบข้าหรือ ให้เขามาเองสิ เจ้ายังจะพูดมากอะไรอีก อยากตายหรือ?” โดยไม่รอให้ผู้ช่วยน้อยพูดจบ หูหยุนซานก็ตวาดอีกครั้ง ก้าวไปข้างหน้าแล้วเตะผู้ช่วยน้อยออกไปจากห้องโถงด้านใน
หูหยุนซานกำลังโกรธจัดไม่รู้จะระบายที่ไหน บัดนี้มีผู้ช่วยน้อยต่ำต้อยมาสั่งการเขาอย่างหยิ่งยโส นางคิดว่าตอนนี้เขาจะยอมให้ใครมาดูถูกได้หรือ?
โครม!
ผู้ช่วยน้อยเห็นหูหยุนซานไล่ตามออกมา จึงรีบคุกเข่าลงทันที
