หงอี้เทียนที่ยืนในตำแหน่งบัญชาการของค่ายกลเก้าดวงดาวมองเห็นกลุ่มทหารจำนวนมากที่มุ่งตรงมาก็ตกใจ“มีทหารมาสมทบข้างหน้าโน่น! พวกท่านดูสิ!”เสียงร้องของเขาทำให้ทุกคนรีบมองไปด้านหน้าท้องพระโรงเป็นจุดเดียวกัน เหล่าขุนนางเมื่อเห็นทหารมาสมทบอีกก็พลันอกสั่นขวัญแขวนมิรู้ว่าคนกลุ่มนั้นเป็นพวกของผู้ใดกันแน่?“เป็นพวกของใครกัน?” ฮ่องเต้โจวเฟิงรีบเดินไปข้างหน้าเพื่อจะได้มองให้ถนัด จินวั่งซู่ ท่านอาเจียงและหัวหน้าสวีช่วยนำทหารป้องกันอยู่ด้านข้าง มิให้พวกกบฏบุกเข้ามาใกล้ ทุกคนล้วนเหนื่อยอ่อนจากการต่อสู้มาร่วมสองชั่วยาม“ฝ่าบาท แม่ทัพถงมาช่วยแล้วพะยะค่ะ!” หัวหน้าองครักษ์จังจิ้นเล่อมองเห็นแม่ทัพในชุดเกราะที่นำหน้ามาก็ใจชื้นขึ้น“ฆ่ากบฏให้หมด! เข้าไปช่วยฮ่องเต้ให้ได้” ถงเหยียนแม่ทัพใหญ่ภาคกลางชูกระบี่ขึ้นสูง ตะโกนบอกให้ทหารทั้งหมดที่ตามหลังตนมาบุกตะลุยเข้าไปในท้องพระโรงฝูหยางเห็นทหารจำนวนมากบุกเข้ามาก็ตกใจ“ใต้เท้าฝู ถงเหยียนบุกมาขอรับ!”ใต้เท้าฝูผงกศีรษะขึ้นมองเมื่อได้ยินว่าทหารจากกองทัพภาคกลางบุกเข้ามาช่วยฮ่องเต้ก็หน้าซีด“ถงเหยียนคนทรยศ ยังกล้าบุกเขามาที่นี่อีก?” ฝูจินหรงผงกศีรษะขึ้นมอง แม่ทัพถงอย่างโกรธแค้นแม่ทัพถงหันมามองนางที่นั่งพิงเสาท้องพระโรงพร้อมกุมบาดแผล เสื้อผ้ายังมีรอยเลือดประปราย หมอหลวงทั้งสามนั่งตัวสั่นอยู่ด้านหลัง“ฝูจินหรง ข้าขอเลือกข้างที่ถูกต้อง ปกป้องฝ่าบาทและราชสำนัก”“หึ! ข้างที่ถูกต้อง
