เสียงกรีดร้องโหยหวน…เสียงแผดร้องด้วยความเจ็บปวด…
หลินอันพยุงตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก ศีรษะปวดร้าวแทบระเบิด ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้เกรียม
ถนนที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อย บัดนี้กลับถูกปิดตายจนรถไม่สามารถสัญจรผ่านไปได้ เสียงแตรรถที่ดังระงมผสมปนเปกับเสียงกรีดร้องจนกลายเป็นเสียงอึกทึกครึกโครม
“โครม!”
ม่านตาของหลินอันหดเกร็ง รถบรรทุกที่บรรทุกสินค้ามาเต็มคันพุ่งผ่านข้างกายเขาไปอย่างบ้าคลั่ง เขาหลบอย่างฉิวเฉียด ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ
รถบรรทุกที่เสียการควบคุมพุ่งชนรั้วกั้นแล้วพลิกคว่ำตะแคงข้าง สินค้าที่บรรทุกมาเต็มคันรถกระจัดกระจายเกลื่อนกลาด ประตูห้องคนขับที่ไฟกำลังลุกท่วมเปิดออกหลังจากการพลิกคว่ำ
คนขับที่กะโหลกศีรษะยุบและสมควรจะตายไปแล้ว กลับคลานออกมาจากประตูรถที่พังยับเยินอย่างรวดเร็ว รอยฝ่ามือสีแดงฉานเคลื่อนที่ไปบนพื้น ด้วยบาดแผลฉกรรจ์เช่นนี้ หากเป็นคนปกติคงตายไปนานแล้ว
นี่มัน…ซอมบี้!?
ลำคอแห้งผาก หลินอันรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เวลาบนหน้าจอทำให้หัวใจของเขาดิ่งวูบ
13 พฤศจิกายน 2032 เวลา 16:22 น.
เวลาผ่านไปแล้วสามวัน…
เหลือเวลาอีกเพียง 8 นาทีก่อนวันสิ้นโลกจะอุบัติขึ้น
