“ท่านก็ได้รับพระราชทานองครักษ์เงาด้วยหรือ?”“ใช่! ตอนนี้ข้ามีผู้อารักขาหกคน”คุณชายจินรีบเงยหน้าขึ้นใต้เพดานมีเงาตะคุ่มๆอยู่สี่เงา “อ้อ! ข้าเคยเห็นองครักษ์เงาของจวิ้นอ๋องมาบ้าง ดีนะไม่ตกใจตายที่เห็นแมวดำของท่านเสียก่อน”“มีพวกเขาอยู่ก็รู้สึกสบายใจ แม้จะช่วยปกป้องในยามถูกลอบสังหารแต่เรื่องอื่นๆ ก็ต้องระวังตนเองอยู่ดี” ในยามที่เป็นบุคคลสำคัญต้องระวังทั้งการวางยาและการใช้กำลังคนที่มากกว่าเข้าล่าสังหาร แม้องครักษ์เงาจะเก่งกาจเพียงใดหากศัตรูมีจำนวนมากกว่ามากก็ย่อมมีโอกาสเพลี้ยงพล ้า“นี่คือแผนที่ที่หัวหน้าสวีร่างไว้คร่าวๆ” หงอี้เทียนรีบกางกระดาษที่อ้างว่าเป็นแผนที่เรือนของใต้เท้าฝูและเรือนหลังภัตตาคารให้คนทั้งสองดู “พวกเจ้าจงนำเข้าไปให้กับองครักษ์จังกับองครักษ์จงซักซ้อมเหล่าทหารให้เข้าใจ ข่าวจากด่านหน้าการศึกเห็นว่าฝูจินหรงสั่งให้ทหารบุกเข้าลุยที่ตั้งค่ายชั่วคราวของแม่ทัพต้วนแล้ว ฝ่ายนั้นจึงถอยกลับเข้าค่ายภาคเหนือ”“หากไม่ชนะเด็ดขาด ต้วนจินป้านอาจจะอาศัยแยกดินแดน”“นั่นน่ะสิ!”ระหว่างที่คนทั้งสี่หงอี้เทียน หงซือซือ จินวั่งซู่และหัวหน้าสวีเหยี่ยนเล่อกำลังวางแผนการบุกเข้าจัดการนักฆ่าของใต้เท้าฝู องครักษ์เงาของนางก็กระหืดกระหอบกลับมารายงาน“มีการเรียกตัวนักฆ่าออกไปจากจวนใต้เท้าฝูและเรือนหลังภัตตาคารแล้วขอรับ พวกเขาคุยกันว่าได้รับคำสั่งให้ออกจากพื้นที่ด่วนขอรับ”หงซือซือหันไปสบตาหงอี้เทียน “พี่อี้เ
