้ายินดีพาคุณชายและท่านพ่อบ้านไปดูรอบๆ อำเภอเสียก่อนแล้วค่อยตัดสินใจก็ได้ขอรับ”“นอกจากคุณชายแล้วก็ยังมีคุณหนูติดตามมาด้วย ไม่ทราบว่าพอจะรบกวนท่านช่วยหาที่พักได้หรือไม่?” พูดถึงตรงนี้พ่อบ้านสวีก็เลื่อนถุงเงินสิบตำลึงมาตรงหน้า“อ้อ…ไม่ยากขอรับ จวนเก่าของข้าน้อยก็ยังว่างให้พักอาศัย”“หือ! ท่านว่าจวนเก่า แสดงว่ายามนี้ท่านมีจวนแห่งใหม่ด้วยหรือ?”“มิได้ขอรับ บุตรสาวของข้านางส่งเงินกลับบ้านมาให้สร้างเรือนใหม่ จวนของทางการจึงปล่อยให้ว่างเพื่อต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองพอดี ข้าจะให้คนไปทำความสะอาดเพื่อให้พวกท่านเข้าไปพักก็แล้วกัน”นายอำเภอซูกระหยิ่มยิ้มย่อง เห็นทีต้องรีบกลับไปบอกเล่าให้คนในครอบครัวออกมาต้อนรับคุณชายและคุณหนูจินสักหน่อย หากแค่หาที่พักก็ยังจ่ายถึงสิบตำลึง แสดงว่าตระกูลนี้คงร ่ารวยไม่น้อยซูม่านถิงได้ยินว่าคุณชายจินเป็นคหบดีมาจากแคว้นหมิงสนใจที่ดินในอำเภอของตนก็รู้สึกตื่นเต้นยามนี้นางยังไม่รู้ว่าใต้เท้าฝูจะทำการกบฏสำเร็จหรือไม่? นางจึงต้องมองหาโอกาสค้ากำไร หากรับเป็นนายหน้าช่วยท่านพ่อหาที่ดินที่ตระกูลจินพอใจคงได้เงินไม่น้อย นางจึงรีบอาสา“ท่านพ่อ การรับแขกระดับนั้นให้ข้าไปเองจะดีกว่าจะได้ต้อนรับไม่ขาดตกบกพร่อง”“จริงของถิงเอ๋อร์ พวกเราล้วนเป็นเพียงครอบครัวขุนนางบ้านนอกมิเคยต้อนรับแขกระดับนี้ ประเดี๋ยวทำไม่ถูกใจขึ้นมาจะกลายเป็นเสียโอกาสเปล่าๆ ปล่อยให้ถิงเอ๋อร์ไปดูแลจะดีกว่า”เมื่อท่านแม่ของน
