่าเป็นคนประเภทใดดี?”“เจ้าอยากจะกล่าวสิ่งใดปลอบใจตนเองก็กล่าวไปเถิด น่าเสียดายที่ตระกูลต้วนคงขาดผู้สืบทอดเสียแล้วหรือไม่ก็คงสิ้นตระกูลจากแผ่นดินผิงไปในครานี้” รองแม่ทัพกุ้ยที่เคยอิจฉาในความยิ่งใหญ่ของตระกูลต้วนในสายทหารอดจะเยาะเย้ยถากถางมิได้ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าแม่ทัพต้วนคิดจะปลดเขาออกจากรองแม่ทัพหลายหน ทว่ายังไม่สบโอกาส หากตระกูลต้วนมิได้ก่อกบฏในคราวนี้ตำแหน่งรองแม่ทัพของเขาอาจหลุดลอยไปแล้ว สวรรค์ช่างมีตา!ฝูจินหรงที่เป็นคนนำประกาศจับกบฏมาตามล่าแม่ทัพน้อยซิงซวี่ด้วยความโกรธแค้น เมื่อเห็นกุ้ยเพียนโจวจับตัวคนเข้าประตูเล็กด้านหลังเข้ามาในเรือนก็นึกถึงสิ่งที่เสี่ยวสุ่ยสาวใช้ของตนเล่าถึงสภาพที่ได้เห็นในห้องพักบนภัตตาคาร“ต้วนซิงซวี่เจ้าคนชั่วช้า บังอาจหลอกลวงอนุคนงามของข้า ซ ้ายังคิดจะย ่ายีนางอีก” เสียงผรุสวาทของชายวัยกลางคนดังก้องทั่วห้องรับรองแขก“ที่แท้เป็นเจ้า จิ้งจอกเฒ่า เจ้าเองก็แอบติดต่อกับขุนนางมากมายเอาไว้เป็นพวกนี่?” แม่ทัพน้อยต้วนซิงซวี่มองเห็นใต้เท้าฝูก็นึกถึงสิ่งที่พี่ชายตนเองสืบเสาะมานานปี คนผู้นี้ลอบติดต่อคนต่างแคว้นเพื่อว่าจ้างนักฆ่าอีกด้วย“สมกับเป็นตระกูลทหารเก่าแก่ของแคว้นผิง เรื่องเช่นนี้พวกเจ้าก็คงแอบสืบข้า แต่จะทำเช่นใดได้ ผู้ลงมือก่อนย่อมชนะ” ฝูจินหรงเงยหน้าหัวเราะ“เจ้าคือคนที่ติดต่อนักฆ่านอกแคว้น” ต้วนซิงซวี่คิดจะเปิดโปงใต้เท้าฝูต่อหน้ารองแม่ทัพกุ้ย“เอื๊อก! ฮึก!” ร่า
