ำลังคนตามมาแล้ว” บ่าวที่กระหืดกระหอบขี่ม้าออกมารายงานรีบสำทับต้วนเหรินเจี๋ยจึงสั่งการให้คนในจวนสลายตัวส่วนเหล่านักฆ่าให้หนีไปรวมตัวกันอยู่ในป่าตำบลใกล้ที่ได้เตรียมสถานที่ซ่อนตัวไว้แล้ว เมื่อใต้เท้าฝูกับรองแม่ทัพกุ้ยมาถึงจึงไม่พบผู้ใดอยู่ในจวนแม้แต่คนเดียว“บ่าวพวกนั้นล้วนเป็นคนที่พวกมันเตรียมไว้ส่งข่าว เราตามไม่ทันอยู่แล้ว พวกเขาคงกระจายกันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ สั่งคนของเราออกตรวจสอบตำบลใกล้ๆให้ทั่ว!” รองแม่ทัพกุ้ยร้องสั่ง กองทหารจึงแยกย้ายอกไปสำรวจตำบลโดยรอบ“ช้าไปนิด ดูจากร่องรอยแล้วพวกเขาเพิ่งแยกย้ายกันไม่ไป” ทหารที่เข้าไปตรวจสอบโรงครัวเห็นร่องรอยการเพิ่งดับฟืนจากการทำอาหารและเศษข้าวที่ยังเหลือก้นหม้อ คนครัวคงจะรีบเตรียมเสบียงให้กับคนทั้งจวน“ใต้เท้าขอรับ เรือนด้านหลังดูมีร่องรอยจนจำนวนมากเคยอาศัยอยู่ ท่านไปดูเถิด”ฝูจินหรงจึงนำหน้ากุ้ยเพียนโจวเข้าไปตรวจสอบหลังจวน“นี่มันแหล่งซ่องสุมผู้คน ซ ้ายังใช้ฝึกอาวุธลับอีกหลายชนิด ใต้เท้าฝูที่นี่คือที่ตั้งองค์กรอินทรีนี่?” รองแม่ทัพกุ้ยให้เหล่าทหารค้นเรือนใหญ่ทั้งสองหลังจึงพบร่องรอยตราสัญลักษณ์ของเหล่านักฆ่า“เจ้าขององค์กรนักฆ่าอินทรีที่แท้ก็คือคนของต้วนจินป้านนี่เอง” ใต้เท้าฝู แสยะยิ้ม สิ่งที่เขาคาดการณ์ไว้เป็นความจริง นอกจากคิดจะใช้กองทัพเหนือใต้แล้วยังก่อตั้งองค์กรนักฆ่าอีก โทษประหารเก้าชั่วโคตรสำหรับตระกูลต้วนไม่รู้จะละเว้นได้หรือไม่?แม่ทัพน้
