ความคิด “ดูอีกสักสองสามวัน ท่าทีของราชครูหมิงที่ยามนี้กุมกองทัพภาคกลางไว้ในมือยังคงประมาทมิได้ แต่ก็จริงอย่างที่พวกเจ้าว่าสถานการณ์ในตอนนี้ เห็นทีข้าเองก็ต้องรีบตัดสินใจ”หงซือซือถอยเท้าเงียบเชียบ นางใช้เวลาหลายวันในการแฝงกายเข้ามาในจวนของแม่ทัพต้วนกว่าจะถึงคราวที่พวกเขานัดหมายคนมารวมกัน ต้วนจินป้านและบุตรชายทั้งสองมิยอมร่วมมือกับก่งจั๋วหรานเป็นเพราะพวกเขาก็มีแผนของตนเองเช่นกัน‘พวกเจ้าล้วนเป็นเสือซ่อนเล็บ จึงมิอาจร่วมถ ้าเดียวกันได้’จังหวะที่นางหันหลังออกจากประตูจวนไป ทหารยามนายหนึ่งพลันมองเห็นพอดีแต่ร้องถามไม่ทันจึงได้แต่ยืนเกาหัวแกรกๆ อยู่และกลับไปรายงานพ่อบ้านประจำจวนให้ทราบ“ท่านแม่ทัพ มีคนลอบออกจากจวนขอรับ!”ต้วนจินป้านตกใจรีบเรียกบุตรชายทั้งสองมาสั่งการ “คงมีสายลับลอบเข้าจวนเราเป็นแน่ ตรวจสอบคนทั้งจวนทันที หากพบว่าผู้ใดเป็นสายของศัตรูฆ่าทิ้ง ให้หมด”ต้วนเหริยเจี๋ยบุตรชายคนโตรีบนำพ่อบ้านไปเรียกคนทั้งจวนออกมาสอบสวน ความลับเรือนใหญ่หลังจวนพวกเขาปกปิดไว้มานานนัก เนื่องจากจวนแม่ทัพต้วนอยู่ชานเมืองในตำบลใกล้ๆ จึงเหมาะที่จะซ่องสุมผู้คนเอาไว้ ส่วนจวนในเมืองนั้นมีขนาดไม่ใหญ่นักมีไว้สำหรับเข้าไปพักผ่อนในยามที่จะเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ต้วนจินป้านให้บุตรคนรองดูแลเอาไว้ ส่วนจวนชานเมืองมีบุตรชายคนโตคอยดูแลหงซือซือกลับมาถึงเรือนรับรองในวังหลวงก็รีบเล่าให้หมิงเฟยหลงฟัง“พี่สาม ที่แท้แม่ทัพต้วนสร้างจวนนอ
