านหรี่ตาลงขณะขบคิดปัญหาหนักอกจงหลวนชุนนำตัวชิงฉู่กับบิดาของนางที่ชื่อชิงต๋าหนีออกจากตำบลเฉ่าตี้ไปซ่อนตัวอยู่เรือนน้อยในเมืองที่เดิมที่เขาพานางมาอยู่ในคราวแรก“ท่านซ่อนตัวอยู่ที่นี่ไม่มีผู้ใดรู้เห็นแน่นอน รอให้ข้าจัดการเรื่องของนายท่านเสร็จก่อนค่อยพาชิงฉู่เข้าจวนตระกูลจง”ชิงต๋าไอกระหืดกระหอบ หลังจากถูกนำตัวไปซ่อนไว้ในตำบลเฉ่าตี้เขาได้รับเพียงยาชะลออาการ แต่กลับไอมากขึ้นทุกที จงหลวนชุนลอบนำหมอหลวงผู้หนึ่งเข้ามาดูตรวจ เมื่อท่านหมอทิ้งเทียบยาเอาไว้ชิงฉู่ก็รีบไปต้มเพื่อให้ท่านพ่อของนางดื่ม“หากได้ยามังกรหิมะท่านพ่อของข้าจึงจะหายขาด”“ข้าจะหายานี้มาให้เจ้าให้ได้” จงหลวนชุนจึงได้วางสาส์นลับไปบนต้นไม้เพื่อให้คนของราชครูหมิงมานำเอาไปส่ง องครักษ์จงนึกสงสัยในฝีมือของผู้ติดตามชุดเทาของราชครูหมิงยิ่งนัก พวกเขาไปมาไร้ร่องรอยเคลื่อนไหวเงียบกริบ องครักษ์จงกับองครักษ์จังที่เคยเห็นสองร่างในชุดเทาที่ติดตามกุนซือหงแล้วรู้สึกครั่นคร้ามยิ่งหมิงเฟยหลงทรงอ่านจดหมายลับที่จงหลวนชุนส่งมาให้ก่อนจะกราบทูลฮ่องเต้โจวเฟิงให้ทรงพระราชทานยามังกรหิมะ ซึ่งเป็นยาบรรณาการจากแคว้นเหลียน“เหตุใดข้าจะต้องให้ยามังกรหิมะกับชิงต๋าผู้นี้ด้วย?”“ฝ่าบาท ถือเสียว่าพระราชทานให้องครักษ์จงไปเสียเถอะ พะยะค่ะ เห็นแก่การเสียชีวิตของเขาในครั้งนี้ให้เขาได้รักษาชีวิตท่านพ่อตาเสียเถิด”โจวเฟิงทรงเลิกพระขนงขึ้นเล็กน้อย “พ่อตางั้นหรือ? จงหลวนชุนแ
