ชิงฉู่ถูกขังอยู่ในคุกที่มีคนคุมแน่นหนานางจึงรอดพ้นจากการปองร้ายมาได้ แต่นางกลับสิ้นหวังลงเรื่อยๆ นายท่านผู้นั้นคงไม่คิดว่านางมีประโยชน์อีกต่อไป ยามนี้ไม่แน่ว่าอาจจะให้คนฆ่าบิดาของนางไปแล้วจอมยุทธ์หญิงพเนจรเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ผ่านหน้าต่างลูกกรงเล็กๆ ที่ผนังด้านหนึ่งของคุกความชื้นที่ผ่านผนังทำให้อากาศภายในห้องขังทำเอามือเท้าเย็น นางมีอาการไข้หวัดอ่อนๆ มาสองสามวันตกกลางดึกยังไอจนเจ็บหน้าอก ยังดีที่นางมีรูปโฉมงดงามพอที่ทหารเฝ้าคุกให้ความเมตตาเมื่อร้องขอน ้าชาอุ่นๆ ก็ได้รับบ้าง อาหารในคุกมีเพียงข้าวต้มเปล่ากับผัดผักเย็นชืดพอได้ประทังชีวิต หากอยู่ที่นี่ต่อไปอีกไม่ถึงเดือนนางอาจจะป่วยตายไปเสียก่อน“ท่านพ่อ พระคุณของท่านเอาไว้ข้าตามกตัญญูชาติหน้าเถิด”เสียงฝีเท้าเบาผิดปกติดังขึ้นที่บันไดทางลงมาคุกใต้ดิน นางเงี่ยหูฟังแล้วก็รู้ว่าคนผู้นี้มีวรยุทธ์สูง หญิงสาวจึงรีบแกล้งล้มตัวลงนอน ไม่นานนักชายในชุดทหารยามผู้นั้นก็หยุดเท้าที่หน้าห้องขังของนางกริ๊ก!กุญแจหน้าห้องขังถูกไขออก คนผู้นั้นเดินเข้ามาจนถึงหน้าเตียงที่นางนอนอยู่“ชิงฉู่เจ้าลุกเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า ข้าจะพาออกไปจากที่นี่” คนผู้นั้นโยนห่อเสื้อผ้าลงข้างตัวนาง จอมยุทธ์สาวรีบลุกขึ้น“เป็นท่าน….” เมื่อนางลืมตาขึ้นอดจะตื่นตะลึงมิได้“อย่าเพิ่งพูดรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถิด ประเดี๋ยวจะถึงช่วงผลัดเวรยามแล้ว”“เจ้าหันหลังสิ” นางสั่ง ผู้บุกรุกคุกหลวงจ
