ึงหันหลังกลับไปปล่อยให้นางเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นทั้งสองก็ตามกันออกไปทางอุทยานใหญ่ ชายหนุ่มพานางลัดเลาะไปจนถึงประตูวังใหญ่“เหตุใดไม่ออกทางอื่นเล่า? ตรงนี้มิอันตรายหรือคนมากขนาดนี้?”“ยิ่งอันตรายก็ยิ่งปลอดภัย”จริงอย่างคนผู้นั้นกล่าว เป็นเพราะประตูใหญ่มีขบวนทหารยามผลัดเปลี่ยนเวรทีละหลายสิบคน และมีหลายขบวนที่เดินผ่าน เมื่อนางอยู่ยืนท้ายแถวกับเขาจึงมิได้รับความสนใจ“เดี๋ยวพ้นมุมกำแพงเจ้ารีบตามข้าเข้าพุ่มไม้ตรงนั้น” เขาพยักเพยิดให้นางดู กอไม้เบื้องหน้า เมื่อขบวนทหารตรวจรอบกำแพงวังด้านนอกไปถึงมุมกำแพงใหญ่ เขาก็ดึงมือนางกระโจนหายไปในความมืดชายหนุ่มพานางลัดเลาะตรอกซอยเล็กๆ ครั้นถึงสุดซอยก็เคาะประตูห้าครั้งไม่นานก็มีหญิงวัยกลางคนเปิดบานเล็กออกมาต้อนรับ ในรั้วรอบขอบชิดนั้นมีเรือนน้อยอยู่สองหลัง ด้านข้างของสองเรือนนี้ล้วนเป็นกำแพงสูงนางคะเนว่าคงจะเป็นคฤหาสน์ของผู้มีฐานะสูงส่งในเมืองหลวง เมื่อบ้านสองหลังนี้มาซ่อนอยู่ระหว่างบ้านเรือนของผู้มีอันจะกินจึงกลายเป็นบ้านที่ไม่มีผู้ใดเข้ามาถึง“ป้าฟาง นี่คือชิงฉู่คนที่ท่านต้องดูแลให้ดี”“เจ้าค่ะ”“ไปเตรียมน ้าอาบให้นางเถอะ” ป้าฟางรีบไปติดเตาต้มน ้าอุ่นในครัว เห็นสภาพของหญิงงามที่ขะมุกขะมอมแล้วช่างน่าสงสารนัก นางเป็นคนในจวนตระกูลจง เมื่อนายน้อยต้องการคนที่รักษาความลับได้ดีเพื่อมาช่วยงาน ป้าฟางจึงรีบอาสา“เจ้าต้องซ่อนตัวที่นี่ไปก่อน การจะหนีออกจากเมืองหลวงยามน
