ขว้กัน ต่างคนต่างใช้พลังที่มีเพื่อดันให้อีกฝ่ายถอย“เจียวมิ่งปล่อยเพื่อจู่โจม!” โจวเฟิงร้อนขึ้นเฉียงเจียวมิ่งจึงแอ่นร่างไปข้างหลัง เลื่อนตัวต ่าไปข้างหน้า คมกระบี่รูดกันเป็นเสียงลากยาวชวนแสบแก้วหูเฉี๊ยยยยยยย………!!!นางหมุนตัวคว ่าหน้าเสือกกระบี่แทงขานักฆ่า“อ๊ากกกกก!!!”ครั้นลุกขึ้นยืนได้ก็กระโจนเข้าโจมตีอีกครั้งโดยใช้กระบวนท่าที่โหดเหี้ยมที่สุด พลิกตัวสะบัดกระบี่นักฆ่ากระเด็นหลุดกลิ้งลงพื้น ก่อนเสียบกระบี่เข้ากึ่งกลางคอคนร้ายจนล้มลง เลือดพุ่งออกตามปลายกระบี่ที่นางดึงออกกระเซ็นมาโดนมือของนาง“เจ้าเป็นนักฆ่าด้วยหรือ?”เฉียงม่านหลิงถือกระบี่มองออกไปด้านหน้าประตู“ด้านนอกคงจัดการเรียบร้อยแล้วเพคะ” นางหันกลับมามองฮ่องเต้ “อย่าเพิ่งถามหม่อมฉันเลยออกไปดูข้างนอกกันก่อนเถอะ พวกเขาส่งคนมาเยอะเช่นนี้หากฆ่าท่านไม่ได้คงไม่เลิกราแน่” นางวิ่งออกไปหน้าตำหนัก“มิ่งเอ๋อร์ เราไปกัน!” โจวเฟิงหันมาจูงมือหญิงคนรักวิ่งตามไป“จังจิ้นเล่อระวัง!” เสียงสตรีร้องขึ้นองครักษ์จังนำเหล่าองครักษ์ช่วยกันต้านนักฆ่าสุดกำลัง แม้พวกเขาจะแปลกใจที่มีชายชุดเทาคอยช่วยเหลือ แต่ไม่มีเวลาจะไต่ถาม เฉียงม่านหลิงดีดตัวขึ้นสูงฟันนักฆ่าที่กำลังแทงจังจิ้นเล่อจนปลายกระบี่ทะลุไปด้านหน้า ก่อนจะหันไปแทงต้นแขนคนร้ายอีกคนที่พุ่งเข้ามาด้านข้างเพลงกระบี่ของนางคล้ายกับของเหล่านักฆ่าแต่สูงส่งกว่า จึงทำให้นางแทงคนเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็วกว่าเหล่าองครั
