้าจนใจที่จะรับปากให้เจ้ายืมของสิ่งนั้นเพราะมันหายไปแล้ว” พระพักตร์ของฮ่องเต้สลดลง “อย่างที่เจ้าเห็น กล่องมังกรที่ทำให้ท่านพ่อของ มิ่งเอ๋อร์ถูกใส่ร้ายคือสิ่งที่ใส่ตรากระเรียนทองคำ ครั้งก่อนมันถูกขันทีผู้หนึ่งขโมยออกจากตำหนักข้าไป แต่เฉียงหยางจงพบมันถูกซ่อนไว้เลยเอาไปเก็บไว้ที่หออาลักษณ์ จากนั้นก็มีผู้มาขโมยไปอีกที แต่สุดท้ายเฉียงหยางจงก็จึงกลายเป็นแพะรับบาป”“หากหม่อมฉันสามารถหาตรากระเรียนทองคำมาคืนฝ่าบาทได้ ฝ่าบาทรับปากจะให้หม่อมฉันขอยืมสักสองเดือนได้หรือไม่?”ฮ่องเต้โจวเฟิงพระเนตรเบิกขึ้นเล็กน้อย “เจ้ามีวิธีหามันหรือ?”“เพคะ ขอเพียงฝ่าบาทรับปาก”
