างยากเย็นนักพะยะค่ะ” ราชนิกูลวัยชราไม่ได้กราบทูลว่าตนเองก็รู้จักอยู่ผู้หนึ่ง“เป็นไปได้ไหมว่าจะมีนักแปลงโฉมคนอื่นด้วยที่แปลงโฉมได้ดีพอๆ กับคนทั้งสองนี้”“การแปลงโฉมเป็นวิชาที่ทำได้ยาก แต่มิใช่ว่าจะไม่มีผู้ทำได้ ในแคว้นเว่ยก็เคยปรากฏนักแปลงโฉมที่ไปหลอกลวงเจ้าเมืองแล้วถูกจับได้จนถูกประหาร ไม่แน่ว่าจะยังมีนักแปลงโฉมผู้อื่นด้วย เพียงแต่ฝีมือของพวกเขาอาจจะไม่แนบเนียนเท่ายอดฝีมือพะยะค่ะ ฝ่าบาททรงถามกระหม่อมแบบนี้ทรงมีเรื่องใดหรือพะยะค่ะ?”“ข้าคิดว่าข้าเจอนักแปลงโฉมลักลอบเข้ามาในวังหลวง”สีหน้าของท่านกั๋วกงชราดูตะลึงเล็กน้อย ฮ่องเต้จึงทรงเล่าสิ่งที่ประสบในไม่กี่วันให้หลังให้ฟังอย่างละเอียด“เห็นทีคงจะมีคนเข้ามาสอดแนมในวังมากขึ้น ดีที่คนผู้นี้มิใช่มือสังหาร”“หากเขาคิดจะฆ่าข้าจริงก็คงทำสำเร็จนานแล้ว”ฝู่กั๋วกงระบายลมหายใจออกมาช้าๆ ในบรรดาราชนิกูลราชวงศ์โจว ยังคงเหลือแต่เขาที่คอยค ้าจุนโจวเฟิงผู้นี้ ความระส ่าระส่ายของราชสำนักผิงทำให้คราวนั้นชายชราตัดสินใจส่งบุตรสาวให้ไปอภิเษกสมรสกับอดีตฮ่องเต้แคว้นหมิง บัดนี้หลานชายของเขากลายเป็นท่านอ๋องเก้าแห่งแคว้นผิงที่ได้รับความไว้วางพระทัยจากฮ่องเต้หมิงเฟยหลง ท่านกั๋วกงยังไม่วางใจจะไปอยู่กับลูกหลานและเหลนฝาแฝดเพราะยังคงเป็นห่วงโจวเฟิงผู้นี้“ฝ่าบาท กับถูชิงหลินทรงควรระวังพระองค์ให้มาก หม่อมฉันได้ข่าวไม่ค่อยชอบมาพากลพะยะค่ะ”“ข่าวใด?”“สาวใช้ในจวนนางผู้หนึ่งกล่า
