หงซือซือบังคับพี่ชายให้เฝ้าดูแลหมิงเฟยหลงที่นอนหลับอยู่ในห้องพัก ส่วนตนเองแอบออกไปข้างนอก แปลงโฉมเป็นสตรีชาวบ้านเขาไปตรวจในโรงหมอ“ยินดีด้วยนะแม่นาง เจ้าตั้งครรภ์แล้ว”“ไอ้หยา!” หงซือซือตาโต “ท่านหมอแน่ใจหรือ?”“ข้าเป็นหมอมาตั้งแต่เป็นเด็กหนุ่มจนแก่ปูนนี้คนครึ่งเมืองนี้ ข้าเคยตรวจชีพจรพวกเขาตั้งแต่อยู่ในท้องเจ้ายังจะคิดว่าข้าเข้าใจผิดได้อีกหรือ? เจ้าตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว เดี๋ยวข้าจัดเทียบยาบำรุงให้”พลันนางคิดขึ้นได้ “ท่านหมอ ท่านตรวจยาลูกกลอนนี้ให้ข้าที”หมอวัยกลางคนรับขวดยากระเบื้องเคลือบสีขาวแล้วเทเม็ดยาลงในอุ้งมือ ก่อนจะยกขึ้นดมกลิ่น “อ้อ!เจ้าก็กินยาบำรุงครรภ์อย่างดีอยู่แล้วนี่ เช่นนั้นข้าก็ไม่ต้องเขียนเทียบยาให้เจ้าแล้ว กินให้หมดนี่ล่ะ ส่วนผสมแพงเสียด้วยที่บ้านเจ้าคงฐานะดี”“มิได้ๆ” หงซือซือรู้สึกคล้ายวิงเวียนขึ้นมาทันทียาห้ามครรภ์ที่นางกินอยู่ทุกคืนก่อนนอนกลับกลายเป็นยาบำรุงครรภ์ไปตั้งแต่เมื่อใดกัน?นางรับขวดยาจากท่านหมอพร้อมฟังคำแนะนำในการดูแลตนเองระยะแรกในการตั้งท้องอยู่พักใหญ่ เมื่อแวะแปลงโฉมกลับเป็นจอมยุทธ์หงแล้วก็เดินกลับโรงเตี๊ยมด้วยอาการใจลอย นางเดินตรงไปยังห้องพักเมื่อเห็นหมิงเฟยหลงทรงกำลังหยัดกายลุกขึ้นบนเตียงก็ขยับเข้าไปนั่งริมเตียงใกล้ๆ เขา“ซือซือ ท่านหมอบอกว่าข้าป่วยเป็นโรคอะไร?”หงซือซืออึกอัก หงอี้เทียนจึงเอ่ยขึ้น “ท่านแพ้ท้อง”“ห้ะ! ข้าน่ะหรือแพ้ท้อง?”“อืม….ท่านน่าจ
