ากเราเดินทางกันช้าแบบนี้ เมื่อใดจะไปถึงสักทีเล่า?”“ความปลอดภัยของเจ้าสำคัญกว่าทุกสิ่ง”ถ้อยคำของฮ่องเต้หนักแน่นปานขุนเขา ขบวนเดินทางจึงไม่อาจโต้แย้ง ที่สำคัญพี่ชายของนางก็พลอยเห็นดีเห็นงามไปด้วย“เจ้าก็เชื่อจอมยุทธ์หลงนั่นแหละดีแล้ว ข้าส่งข่าวบอกท่านเจ้าสำนักเรียบร้อย พวกเขาคงจะดีใจที่ได้ข่าวนี้”“ท่านกระตือรือร้นเสียจริง!”“หลานคนแรกของข้า ข้าก็ย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา” สีหน้าของหงอี้เทียนแฝงความยินดีไม่ต่างจากหมิงเฟยหลงนัก หงซือซือได้แต่ถอนหายใจที่บุรุษข้างกายนางทั้งสองดูระมัดระวังนางมากจนจินวั่งซู่เริ่มสงสัย“จอมยุทธ์หง เหตุใดสองคนนั้นถึงได้จับตามองเจ้าตลอดเวลา?”“ท่านคิดว่าเพราะเหตุใด?”“หงซือ เจ้าไม่เองก็ไม่รู้หรือ?” จินวั่งซู่เลิกคิ้วคล้ายไม่เชื่อ เขาเห็นจอมยุทธ์หลงคล้ายประคองหนุ่มน้อยผู้นี้อยู่บ่อยๆ ‘เอาเถอะ! ข้าจะจับให้ได้มั่นๆ’เมื่อรถม้าเดินทางถึงเมืองหลวงแคว้นผิง หงอี้เทียนพาเข้าไปพักเรือนด้านหลังของสำนักกู้ภัยหงส์ไฟสาขาแคว้นผิง“ที่นี่ปลอดภัยที่สุด ข้าวางกำลังคุ้มกันแน่นหนา”หมิงเฟยหลงยิ้มน้อยๆ เงยหน้าขึ้นมองหลังคาเรือน เงาวูบผ่านไปสองสาย เหล่าแมวดำมาถึงแล้วเท่านี้ก็วางใจได้!
