สุสานขุมทรัพย์”“สุสานที่ว่ายังไม่เคยมีผู้ใดเห็นมิใช่หรือ?”“ข้ากับพี่สามรู้แล้วว่ามันอยู่ที่ใด?”“หือ!” นินจาสาวทำตาโต “พวกเจ้ารู้แล้ว?”“ใช่! เราพบมันโดยบังเอิญระหว่างเดินทางไปเมืองชิงหลิว จอมยุทธ์ลี่ ให้เจ้าเตรียมตัวไว้ ข้าคิดว่าเราสองคนคงต้องร่วมมือกันอีกครั้งเพื่อช่วยเหลือพี่สามทำให้สำเร็จ”“อืม…ท่านพี่ข้าก็บอกอยู่ว่ายามนี้ราชสำนักต้องการเงินเพื่อมาสร้างเขื่อนให้ช่วยเหลือราษฎร แต่งบประมาณแผ่นดินยังไม่เพียงพอ หากไม่เกิดกบฏและสงครามเงินทองก็คงจะพอใช้” พราชายาหานซู่ลี่ที่ทำกิจการขายผัก ไข่เป็ด หมู และแพะ ก็ได้รับผลกระทบจากสองเหตุการณ์นี้ไม่น้อย แม้นางจะช่วยบริจาคอาหารให้ผู้ยากไร้อยู่บ่อยครั้ง แต่ก็รู้ว่าการให้เช่นนี้เป็นเพียงการช่วยเหลือชั่วคราว แต่การทำให้ราษฎรได้ใช้ชีวิตสงบสุขและประกอบอาชีพได้ต่างหากที่จะเป็นการช่วยเหลืออย่างถาวร“ยามนี้การค้าระหว่างแคว้นเพิ่งจะเริ่มต้น แต่ฤดูฝนหน้าหากสร้างเขื่อนไม่เสร็จเห็นทีจะราษฎรหลายพื้นที่คงจะลำบาก”“พวกเจ้าคิดจะเดินทางเมื่อใด?”“หลังจากมีพระราชโองการแต่งตั้งชินอ๋องเป็นผู้สำเร็จราชการและว่าที่ รัชทายาท”
