หงฉิงเทียนนั่งกินอาหารด้วยท่าทีเฉยเมย ปาฮูหยินเห็นเช่นนั้นก็อดหมั่นไส้สามีไม่ได้ เห็นอยู่ว่าเขาตื่นเต้นกับการที่จะได้มีหลานตัวน้อย มิฉะนั้นคงไม่รามือจากฮ่องเต้ง่ายๆ“ซือซือ เจ้าคีบเนื้อกุ้งให้ท่านสามด้วย”ด้วยความเกรงอกเกรงใจท่านพ่อตาและท่านแม่ยาย ฮ่องเต้ทรงยกเว้นการใช้คำราชาศัพท์กับครอบครัวของนาง ให้พวกเขาเรียกเพียงชื่อที่เรียกกันมาแต่เดิมในวังคือ องค์ชายสาม“ขอบคุณท่านแม่ยาย ไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอกในเมื่อพวกท่านรับน ้าชาจากข้าแล้ว ข้าจะถือตัวว่าเป็นลูกชายคนหนึ่งของพวกท่าน ไม่มีเกรงใจ”ปากุ้ยชิงหัวเราะร่า “ดีๆ ท่านสามกินเข้าไปเยอะๆข้าจะได้มีหลานเร็วๆ”หมิงเฟยหลงสังเกตใบหน้าของญาติใหม่ทั้งสามพวกเขาล้วนใส่หน้ากากแปลงโฉมทั้งสิ้น รอยเล็กๆ ที่สังเกตได้ยากที่เนินคอนั้น หากมิใช่เป็นเพราะฮ่องเต้อยู่กับหงซือซือแทบทุกวัน และยังถูกนางจับแปลงโฉมหลายคราจึงพอจะจับผิดได้“เจ้าสงสัยใบหน้าของพวกเราล่ะสินะ” เสียงท่านพ่อตาเอ่ยดักคอขึ้น“แค่กๆ” ฮ่องเต้แทบสำลักอาหารเมื่อถูกทักตรงๆ“กินข้าวให้เสร็จก่อนเถิด เรื่องนี้เราค่อยมาคุยกัน”หงอี้เทียนยิ้มกว้าง พยักหน้าให้ฮ่องเต้เป็นเชิงให้ใจเย็น ต่อหน้าท่านพ่อเขาก็ไม่กล้าเข้าข้างฮ่องเต้นักท่านพ่อของเขาขึ้นชื่อเรื่องเข้มงวดและดุนัก มีเพียงหงซือซือบุตรสาวสุดที่รักที่พอจะทำให้ท่านพ่อคลายโทสะลงได้บ้าง เรื่องของสามีนางก็ให้นางจัดการเองก็แล้วกัน เขาจะเป็นพี่ชายภรรยาที่ทำตัวเหม
