ก็คงเข้ามากราบทูลแล้วล่ะเพคะ เห็นทีคงทนให้ผ่านคืนนี้ไปไม่ไหว”ขันทีหน้าตำหนักเดินลิ่วเข้ามาทันใด “ทูลฝ่าบาทองครักษ์เติ้งมาขอเข้าเฝ้า พะยะค่ะ”หมิงเฟยหลงหันไปสบตาฮองเฮาพร้อมเลิกคิ้ว“ให้เข้ามา!”ฝีเท้าของเติ้งเฉินฟู่นับว่าเบานัก เขาเดินตามหลังขันทีมาด้วยท่าทีมุ่งมั่น เมื่อมาถึงหน้าพระพักตร์ก็คุกเข่าลง “กระหม่อมมีเรื่องจะกราบทูลขอพระราชทานความช่วยเหลือพะยะค่ะ”หงซือซืออมยิ้ม “เรื่องดีอันใดหรือองครักษ์เติ้ง?”เติ้งเฉินฟู่เงยหน้า “ฮองเฮาทรงทราบเรื่องของกระหม่อมด้วยหรือพะยะค่ะ?”“ใบหน้าเจ้าอิ่มเอิบเช่นนี้ คงมากราบทูลเรื่องดีเป็นแน่”“พะยะค่ะ”ฮ่องเต้เริ่มร้อนพระทัย “เจ้ารีบมาเร็วเข้าสิ!”“กระหม่อมอยากขอพระราชานุญาตแต่งงานพะยะค่ะ”“กับผู้ใด?”“ไป๋เพ่ยเจิน พะยะค่ะ”“หา!” ฮ่องเต้ทรงแปลกพระทัย จะว่าไปเติ้งเฉินฟู่ก็ได้ชื่อว่าบุรุษรูปงามแห่งวังหลวงผู้หนึ่ง เหตุใดจึงมาติดใจไป๋เพ่ยเจินที่แสนจะธรรมดาได้? “เจ้าไปชอบพอนางเมื่อใดกัน?”
