วามี “พี่สาม ท่านอยากมีบุตรมากขนาดนี้ไม่คิดจะให้โอกาสนางสนมที่เหลือบ้างหรือเจ้าคะ?”ชายหนุ่มเลิกคิ้ว “เจ้าคิดจะลองใจข้าหรือว่าจู่ๆเกิดใจกว้างขึ้นมาเพราะไม่อยากมีลูกกับข้ากันแน่!”หมิงเฟยหลงโมโห เขารู้สึกน้อยใจที่นางเหมือนกับไม่อยากมีลูกให้กับเขา นางมีโอกาสจะบอกเขามากมายแต่กลับกินยาห้ามครรภ์โดยไม่คิดจะบอกกล่าวสิ่งใด?ลึกๆ เขารู้สึกระแวงว่านางอาจจะคิดอยากไปจากวังหลวงหงซือซือตกใจที่พระสวามีดูเหมือนจะโมโหขึ้นมาจริงๆ “พี่สาม ท่านโกรธข้าหรือ?” นางผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าที่ตึงขึ้นของเขา“ใช่! เจ้าเห็นความพยายามของข้าเป็นเรื่องตลกงั้นหรือ? ข้าอยากมีลูกกับเจ้าเพียงผู้เดียว มีแต่เจ้าที่ไม่อยากมีลูกกับข้า!” เขาผลักนางออกจากอ้อมแขนนอนหันหลังกอดอกนิ่ง “นับตั้งแต่มีเจ้า ข้าก็ไม่เคยหลับนอนกับพวกนางแม้สักคนเพราะอยากจะอยู่กับเจ้าเท่านั้น! แต่เจ้าสิ…กลับไม่เคยคิดถึงใจข้า!”หงซือซือสอดแขนจากด้านหลัง กอดเขาแนบชิดนางรู้ชัดแก่ใจแล้วว่าหมิงเฟยหลงรักนางด้วยใจจริงนางเองก็เสียใจที่ยังไม่อาจมีลูกให้กับเขาได้ “พี่สามมิใช่ข้าไม่อยากมีลูกกับท่าน แต่ก่อนในวังมีอันตรายรอบด้านข้าจึงไม่อยากเสี่ยง ยามนี้ข้ายังมิได้บอกกล่าวเรื่องของท่านกับท่านพ่อท่านแม่ ท่านเข้าใจข้าหรือไม่?”“เจ้าจึงแอบกินยาห้ามครรภ์โดยไม่คิดจะบอกข้า”น ้าเสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ“ท่านรู้แล้วหรือ?”“อืม….” เขาเอ่ยเบาๆ โดยไม่หันกลับมามองหน้านาง“พี่สาม ข้าต
