หงซือซือที่แอบออกไปนอกวังในตอนบ่ายเพื่อตรวจสอบการทำงานของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟที่นางทิ้งให้พี่ชายคือหงอี้เทียนดูแลอยู่เพียงลำพัง นับตั้งแต่เข้าวังมาในฐานะฮองเฮานางได้ออกไปดูแลสำนักคุ้มภัยไม่กี่ครั้ง! วันนี้กว่าจะลุกได้เรียกเรี่ยวแรงได้ก็เกือบเที่ยงวัน นางแปลงโฉมเป็นทหารยามคนหนึ่งจนเล็ดลอดออกไปจากวังหลวงได้สำเร็จ หงอี้เทียนบอกว่านโยบายการค้ากับต่างแคว้นของฮ่องเต้ทำให้มีคนมาว่าจ้างงานที่สำนักคุ้มภัยในการคุ้มกันสินค้าไปส่งแคว้นผิงและแคว้นเหลียนเพิ่มมากขึ้น ยามนี้หงอี้เทียนจึงได้เปิดสาขาเพิ่มและรับนักคุ้มภัยจำนวนมาก“ท่านพ่อกับท่านแม่กำลังจะเดินทางมาที่นี่เพราะอยากพบเจ้า”“พบข้า!”“ใช่! ก็เจ้าเงียบหายไปนาน”“ข้า….” นางใช้นิ้วชี้ใบหน้าจอมยุทธ์หงของตนเอง “มิใช่พี่หรอกหรือที่ไปส่งข้าในท้องพระโรงน่ะยามนี้กลับไม่ยอมแก้ตัวช่วยข้า” นางทำปากยื่นออกมาพี่ชายมองเห็นเช่นนั้นก็หัวเราะ“ที่ข้าไปส่งเจ้าคราวนั้นก็เพราะอยากเห็นใบหน้าจริงของเจ้าสักครั้ง พวกเราพี่น้องใช้หน้าปลอมพวกนี้จนจำหน้าจริงกันแทบไม่ได้แล้ว”“พี่อี้เทียน ท่านเห็นใบหน้าจริงของข้าแล้ว แต่ข้ายังไม่เห็นใบหน้าจริงของท่านสักครั้ง” หงซือซือจำได้ว่าหลังจากพี่ชายนางแปลงโฉมได้สำเร็จในช่วงอายุสิบขวบ นางก็ไม่เคยรู้เลยว่าใบหน้าไหนคือใบหน้าของพี่ชายนาง?“เอาไว้ท่านพ่อท่านแม่มาก่อนเถอะ”หงซือซือเริ่มวิตกกังวล นางสงสัยว่าท่านพ่อกับท่านแม่ต้องมีธุระสำคัญจนต้อง
