แต่ทว่า… กำแพงนั้นช่างหนาแน่นและแข็งแกร่งเกินกว่าจะทลายลงได้ง่ายๆ
ตู้ม! ตู้ม! …
คนในห้องไม่ยอมแพ้ ยังคงกระแทกพุ่งชนกำแพงระดับพลังอย่างต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง ราวกับคนบ้าคลั่งที่เอาศีรษะโขกกำแพง
เพียงแต่แรงระเบิดเริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ ตามเรี่ยวแรงที่ถดถอย
ผ่านไปสิบกว่าระลอก กลิ่นอายภายในห้องเริ่มอ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด จนแทบจะมอดดับ
แอ๊ด!
จางอวิ๋นไม่ลังเลอีกต่อไป ผลักประตูเข้าไปทันที ภาพที่เห็นคือ ‘เถากู่หลาน’ นั่งหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด พิงอยู่กับเบาะรองนั่งอย่างหมดสภาพ ลมหายใจรวยริน
เขาหยิบขวดหยกบรรจุโอสถขวดหนึ่งออกมา แล้วสะบัดข้อมือโยนให้นางอย่างแม่นยำ
“กู่หลาน อย่าเพิ่งยอมแพ้!”
“โอสถสร้างทารกวิญญาณ?”
เถากู่หลานรับขวดหยกมาด้วยมือที่สั่นเทา เมื่อตรวจสอบโอสถภายในและได้ยินเสียงให้กำลังใจอันหนักแน่นของจางอวิ๋น แววตาที่สิ้นหวังพลันลุกโชนขึ้นอีกครั้ง
นางไม่รอช้า เงยหน้ากลืนโอสถทิพย์ลงท้องทันที
ตูมมม!
กลิ่นอายในร่างระเบิดปะทุขึ้นมาอีกครั้ง รุนแรงราวกับภูเขาไฟระเบิด!
ตู้ม!
พลังปราณพุ่งชนกำแพงระดับพลังอีกครั้ง แต่ผ่านไปไม่กี่วินาที ก็ยังไม่อาจทะลวงคอขวดอันแข็งแกร่งไปได้
“สู้เขา!”
สัมผัสได้ถึงสายตาให้กำลังใจ
