ม่อมฉันว่าพระนางทรงเฉลียวฉลาดซ ้ายังรู้เรื่องยุทธภพมาก ไม่แน่ว่าพระนางอาจจะมีวิธีป้องกัน”“หือ!? เจ้าลองว่ามาสิ!”“หม่อมฉันเคยได้ยินว่าที่ตรอกคนโฉดมียาห้ามการตั้งครรภ์แบบลูกกลอนของผีไร้หลุมออกมาขายหากฮองเฮาทรงหวาดกลัวเหตุการณ์ในวังหลังจะซ ้ารอย อาจจะทรงกินยาตัวนี้ก็ได้นะพะยะค่ะ”หมิงเฟยหลงยกยิ้ม “จริงอย่างเจ้าว่า ซือซือของข้านางเก่งกาจ อาจจะป้องกันโดยไม่ยอมบอกข้าเช่นนั้นเย็นนี้ข้าจะไปพิสูจน์เอง”อู๋กงกงขานบอกฮ่องเต้ว่าหัวหน้าองครักษ์เสื้อแพรหู่ซิ่นสือกับองครักษ์จูมาขอเข้าเฝ้า ฮ่องเต้ทรงอนุญาต ทั้งสองจึงเข้ามาในห้องทรงพระอักษร“พวกเจ้าว่าอย่างไร?”“กรมตุลาการจัดการเรื่องเนรเทศตระกูลเหม่ยเรียบร้อยแล้ว พะยะค่ะ”“ดี!” หลังการประหารคนทั้งสาม ตระกูลเหม่ยและคนของครอบครัวกัวก็ถูกเนรเทศไปอยู่เขตชายแดนอันแสนกันดารแถบเมืองฉู่จิ้งภาคตะวันตกของแคว้นหมิงส่วนทรัพย์ของตระกูลเหม่ยถูกริบเข้าท้องพระคลังเกือบทั้งหมด“ฝ่าบาท ท่านหมอเกาปรุงยาต้านฤทธิ์ผงหยกหิมะได้สำเร็จแล้ว นางอยากถวายฝ่าบาทด้วยตนเองพะยะค่ะ”“นางช่างสมกับเป็นหนึ่งในสามหมอที่ได้ชื่อว่าหัตถ์เทพเจ้า ไม่คิดเลยว่าแม้แต่ผงหยกหิมะที่แปลกประหลาดคร่าชีวิตผู้คนในวังหลังมามากมายนางก็ยังปรุงยาต้านพิษได้สำเร็จ”“องครักษ์เติ้งยังอารักขานางอยู่หรือ?”“พะยะค่ะ กระหม่อมไม่กล้าเลินเล่อ”“ดีแล้ว!” ฮ่องเต้ทรงผินพระพักตร์มาทางจูจิ้นติ้งที่ยืนยิ้มละไม “เจ้าล่ะองครักษ์จูไ
